ರಘು ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ನೋಡಿದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೂದಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಕೈ ಮುಳುಗಿಸಿ ಹಸಿ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬೂದಿಯನ್ನು ಮೆತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೂದಿಯನ್ನು ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೈ ಮುಂದೆ ಮಾಡಿದ. ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಓಡಿದ. ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮಹಡಿಯ ಮೇಲಿಂದ ನೋಡಿದ ಸಾರ್ವಭೌಮರು ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದವರೇ ಆ ಬಾಲಕನ ಹಿಂದೆಯೇ ಧಾವಿಸಿದರು. ರಘು ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಮಗನ ಹಿಂದೆಯೇ ವಿದ್ವಾನ್ ಸಾರ್ವಭೌಮರು ಬಂದದ್ದು ನೋಡಿ ಹೆದರಿದ ಆ ತಾಯಿ, ‘ನನ್ನ ಮಗನೇನಾದರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿರಿ’ ಎನ್ನುವುದೇ ತಡ, ‘ಇಲ್ಲ ತಾಯಿ! ನಿನ್ನ ಮಗನ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಮಾರು ಹೋದೆ. ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ನನಗೊಪ್ಪಿಸು. ಅವನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಿಸುವೆ’ ಎಂದರು. ಆ ಬಾಲಕನೇ ಕಲಿತು ಮುಂದೆ ಮೌಲಿಕ ಚಿಂತಕ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದಾರ್ಶನಿಕ, ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿದ್ವಾನ್ ರಘುನಾಥ ಶಾಸ್ತ್ರೀ ಶಿರೋಮಣಿ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ.
