ಆಗ ಶ್ರೀರಾಮನು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು- ‘ವಿಭೀಷಣ, ರಾವಣನು ಬಹಳ ಪ್ರಬಲನಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅವನು ಅಧರ್ಮದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇ ಅವನ ಅವನತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಚಲಿಸುವ ರಥವು ಮರದ ತುಂಡು ಮತ್ತು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿರುವಂಥದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಧರ್ಮದ ರಥವಾಗಿರಬೇಕು. ಅದು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ- ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಗಳೇ ಆ ರಥದ ಎರಡು ಚಕ್ರಗಳು. ಸತ್ಯ, ಸಹನಶೀಲತೆ ಆ ರಥದ ವಿಜಯಪತಾಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಬಲ, ವಿವೇಕ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪರೋಪಕಾರಗಳೇ ಆ ರಥದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳು. ಅವು ಕ್ಷಮೆ, ದಯೆ, ಸಮಾನತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಥಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಈಶ್ವರನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಆ ರಥದ ಸಾರಥಿ. ಶಮ, ದಮ, ಯಮ, ನಿಯಮಗಳು ಆ ಕುದುರೆಗಳ ಲಗಾಮುಗಳು. ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರು, ಗುರು-ಹಿರಿಯರ ಪೂಜೆ-ಸೇವೆಯೇ ಅಭೇದ್ಯ ಕವಚ.
