ಕಥೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಬಹಳ ಸರಳ. ಗುರುವಿನ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಮನೋಹರ್ (ಶರಣ್), ಪಿಟಿ ಮಾಸ್ಟರ್ ಆಗಿ ಬೆಟ್ಟದಪುರ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜಾಗವು ರುದ್ರಪ್ಪ (ಅಪೂರ್ವ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ) ಎಂಬ ಜಮೀನ್ದಾರನ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಉಳುವವನೇ ಒಡೆಯ ಕಾನೂನು ಜಾರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಜಮೀನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರುದ್ರಪ್ಪ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನಾ ಷಡ್ಯಂತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಬೆಟ್ಟಿಂಗ್ ಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು, ತನ್ನ ಖೋ ಖೋ ತಂಡವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರೆ, ಮನೆಗೆ ತಲಾ 25 ಸಾವಿರ ರೂ. ಕೊಡುವುದರ ಜತೆಗೆ, ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಾಗಿ ಬೆಟ್ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ಗಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಮನೋಹರನಿಗೆ ಆಟದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ತಂಡವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿ, ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೆಗಲೇರುತ್ತದೆ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದರ ಜತೆಗೆ, ನಶಿಸುವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಖೋ ಖೋ ಆಟವನ್ನು ಮನೋಹರ್ ಹೇಗೆ ಉಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲೇ ನೋಡಬೇಕು. ಒಂದು ಕ್ರೀಡೆಯ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಏನೇನಿರುತ್ತದೋ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾರತಮ್ಯ, ದರ್ಪ, ಛಲ, ಹತಾಶೆ, ನೋವು, ಸಂತೋಷ, ತೃಪ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಊಹಿಸಬಹುದು. ಚಿತ್ರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ‘ಲಗಾನ್’ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕ್ರೀಡೆಯ ಕುರಿತಾದ ಚಿತ್ರಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರಬಹುದು. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಖೋ ಖೋ. ಚಿತ್ರದ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವನ್ನು ಈ ಕ್ರೀಡೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಜಡೇಶ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿ ಬಹಳ ಖುಷಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಪೂರಕವಾದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಂಕಲನ ನೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರದ ಒಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಅವಧಿ. ಚಿತ್ರವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವಧಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
