ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿ ಭಗ್ನವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಕೆಲ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವಳೂ ಮೃತಪಟ್ಟಾಗ ನೋವು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ನೋವನ್ನು ಮರೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಕ್ಕ ಕಾಲವಾದಳು. ಇದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಡಿಗ್ರಿ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ಬದುಕು ಬರಡಾಗಿತ್ತು. ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜೀವನವೇ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಆಗಲೇ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಟ್ಟವರು ನಾಲ್ವರು ಸ್ನೇಹಿತರು. ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನು ಮರೆಸಿ, ನನಗೆ ನಗುವಿನ ಟಾನಿಕ್ ನೀಡಿ, ಜೀವನ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿದರು. ಆತ್ಮೀಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹತಾಶನಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದವರು ಇವರೇ. ಈಗ ನಾವು ನಾವು ಐವರು ಸ್ನೇಹಿತರು, ಪಾಂಚಾಲಿಯಿಲ್ಲದ ಪಾಂಡವರು..!
