ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಪರಂಪರೆ ತಿಳಿಸಿ

ನಗರದ ಆದಿಚುಂಚನಗಿರಿ ಸಮುದಾಯ ಭವನದಲ್ಲಿ ಸೋಮವಾರ ರಾತ್ರಿ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ 137ನೇ ಗುರು ತೋರಿದ ದಾರಿ ತಿಂಗಳ ಮಾಮನ ತೇರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಶೀರ್ವಚನ ನೀಡಿದರು.

ಆಕ್ರಮಣಕಾರರಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಚೀನಾ ದೇಶ ಸುತ್ತಲು ಗೋಡೆ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾವಲುಗಾರರು ಲಂಚ ಪಡೆದು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾಯಿತು. ಅದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮಗೆ ಎದುರಾಗಬಾರದು. ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಪಂಚ ಜೆನ್‌ಜಿ, ಜೆನ್ ಆಲ್ಫಾ ಹಾಗೂ ಜೆನ್ ಬೀಟಾ ಯುಗದಲ್ಲಿದೆ. ಈಗಿನ ಯುವಕರನ್ನು ಜೆನ್ ಜೀಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಬಾಲಕರು ಜೆನ್ ಆಲ್ಫಾಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಜೆನ್ ಬೀಟಾಗಳೆಂದರೆ ಈಗ ಹುಟ್ಟಿರುವ ಮಕ್ಕಳು. ಈ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಬಗ್ಗೆ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಕೃತ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ. ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಹದಗೆಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಆದರ್ಶ ಪುರುಷರು, ಮಹನೀಯರು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವೆಯೋ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅವಹೇಳನಕಾರಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುವ ಕೆಲಸ ನಮೆಲ್ಲರಿಂದ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.

ನಾಗರಿಕರು ಎಂದರೆ ಏನು?: ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನನ್ನು ನಾಗರಿಕ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜವಾದ ನಾಗರಿಕ ಎಂದರೆ ಪೂರ್ಣತೆ ಸಾಧಿಸುವುದು. ಗುರು ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕು ಹೇಗೋ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ವಿಕಸಿತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಗುರು ಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸ್ಥಾನಪಲ್ಲಟವಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಮಾರ್ಗವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತಿಸಿ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆಯೆಂದರು.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಹಾಗು ಲೇಖಕ ವಾದಿರಾಜ್ ಮಾತನಾಡಿ, ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತವನ್ನು ಏಕರೂಪದ ದೇಶವಾಗಿ ನೋಡಲು ಯಾರೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಭಾಷೆ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲೂ ಏಕತೆಯನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಕಳೆದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಿಂದುತ್ವದಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಫಲ್ಯತೆ ಕಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಿದೆ ಎಂದರು.

1947ರ ಆ.15ರಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರೃ ಸಿಕ್ಕಿತೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಆಗಲೂ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿದೇಶಿಗರಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು 1947ರ ಬಳಿಕ ಕೆಲಸಗಳು ನಡೆದವು. 540 ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಭಾರತವನ್ನು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದಡಿ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಡಿ ಮುನ್ನಡೆಸಬೇಕೋ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ದೇಶದ ನಾನಾ ಭಾಗದ 280ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಸತತ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನ ರಚಿಸಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಡಿ ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಮುಂದಾದರು. 1949ರ ನ.26ರಂದು ಸಂವಿಧಾನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. 1950ರ ಜ.26ರಂದು ಅದನ್ನು ಲೋಕಸಭೆ ಅಂಗೀಕರಿತು ಎಂದರು.

ಭಾರತವನ್ನು ಕತ್ತಲ ದೇಶ, ಹಾವಾಡಿಗರ ದೇಶ, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರ ನಾಡು ಎಂದು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ದೇಶ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದರೆ 800 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿದೇಶಿಗರು ಏಕೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಧಿಕ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಕರಕುಶಲ ವಸ್ತುಗಳ ತಯಾರಿಕೆ, ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ, ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ ಭಿನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ ಜಾತಿ, ಆಚಾರಗಗಳಿದ್ದವು. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವುದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ತನ್ನದೇಯಾದ ಯೋಜನೆ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ತಾಳಿತು. ಹಿಂದುತ್ವದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲೇ ದೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದರು.

ಹಿಂದುಗಳು ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಮುಸ್ಲಿಂ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಸಹ ಮೂಲತಃ ಹಿಂದುಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ್ಯಾರು ಬೇರೆ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದವರಲ್ಲ. ಅವರ ಪೂರ್ವಿಕರು ಭಾರತೀಯರೇ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ದೇಶವನ್ನು ಏಕಸೂತ್ರದಡಿ ಕೊಂಡೊಯಯ್ಯುವುದು ಸುಲಭ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಸಾಗಬೇಕಿದೆಯೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷ ಡಾ.ಎಚ್.ಎಲ್.ಮಲ್ಲೇಶಗೌಡ, ರಾಜ್ಯ ಒಕ್ಕಲಿಗರ ಸಂಘದ ನಿರ್ದೆಶಕ ರಘು, ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಮುಖಂಡ ವಿಜಯಕುಮಾರ್ ನಾರ್ವೆ, ಮಠದ ಭಕ್ತ ಎ.ಎಚ್.ಆನಂದ್ ಇತರರಿದ್ದರು.

ಧರ್ಮ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಯಮ ಕುಸಿದು ಸ್ವಾರ್ಥವೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕಾರ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ, ಅಕ್ರಮ, ಅನ್ಯಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದರು.

ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಶಿಕ್ಷಣ ಬುದ್ಧಿ ಕೊಡಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿವೇಕ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಕರುಣಿಸಬಹುದು ಹೊರತು ಸಂತೋಷವನ್ನಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಮಾನವನನ್ನು ಮಾನವನಾಗಿರಿಸಲು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಬಲವಂತಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿ, ದ್ವೇಷಕ್ಕಿಂತ ದಯೆ, ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧರ್ಮ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ ಎಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದರು.