ಬನ್ನಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ... ಕಣ್ಣಿನ ಹಸಿವೆ ತೀರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವು ತೀರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ...

ಆವತ್ತು ಪುತಿನ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಬಿಸಿಲು ಹಣೆಗೆ ಚಾವಟಿ ಬೀಸುತಾ ಇತ್ತು. ಯುಗಾದಿಯ ದಿನವೇ ನಾನು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದದ್ದು. ಆಗ ಪುತಿನ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಹಬ್ಬದ ದಿನ ನಾನು ಹೋದದ್ದು ಅವರಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಒಳ್ಳೇ ವರ್ಷಾವರಿ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಬಂದಿದೀರಿ...ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಆಗ್ರಹಪಡಿಸಿದರು. ‘ಕ್ಷಮಿಸಿ....ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ಹೋಗಲೆಂದು ಬಂದದ್ದು. ಊಟಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದೆ. ‘ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರ ಫೋನ್ ಕೊಡಿ. ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು ಪುತಿನ. ಹಬ್ಬದ ದಿನ. ಅವರ ಮನೆಯ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳು ಹೇಗೋ. ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾಕೆ ತೊಂದರೆ ಅಂತ ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಆಗ ನನ್ನನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಗೆಳೆಯರು ಯಾರೂ ಮೈಸೂರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆಯರ ಫೋನ್ ಕೊಡಿ, ನಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪುತಿನ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಿತು...ಊಟ ಮಾಡಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಬಿಡಿ...ಎಂದರೆ, ಪುತಿನ, ಪಾಪ...ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರು ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ....ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ...ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯ ರಾಗವನ್ನೇ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ನಾನು ಪುತಿನ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕಾಗಬಹುದು... ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯಬೇಡಿ ಎಂದು ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಹೇಳಿಯೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ...ಎನ್ನದೆ ನಿರ್ವಾಹವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ!

ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳೆಲ್ಲ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಮಾವಿನ ತೋರಣ ಬಿಸಿಲ ಝುಳಕ್ಕೆ ತುದಿಮಾತ್ರ ಮುದುರಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ದೇವರ ಪಟಗಳಿಗೆ ಹೂ ಮುಡಿಸಿ ಅರಿಸಿನ ಕುಂಕುಮ ಏರಿಸಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಅವಕ್ಕೂ ಪೂಜೆ ಸಂದಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವಂತಿತ್ತು. ಫೋಟೋದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದ ಊದುಬತ್ತಿ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸುರುಳಿ ಸುರುಳಿ ಹೊಗೆಯುಗುಳುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಊದುಬತ್ತಿಯ ಗಂಧ ಪಡಸಾಲೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಕವಿಗಳಿಗೆ ದೇವತಾ ವಿಗ್ರಹದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಿಗೂ ಪೂಜೆ ಸಂದಿತ್ತು. ಪುತಿನ ಮಡಿಪಂಚೆ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಒಂದು ವಸ್ತ್ರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸುತ್ತ ನನ್ನ ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರ ಮುಖದ ತೇಜಸ್ಸು ಎಂಥವರನ್ನೂ ಮರುಳು ಮಾಡುವಂತಿತ್ತು. ನಾನು ತನ್ಮಯಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವರ ಮುಖವನ್ನೇ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ‘ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ನೋಡುತಾ ಇದ್ದೀರಿ? ನನ್ನ ನಾಮ ಡೊಂಕಾಗಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ?’ ಎಂದು ನಕ್ಕರು. ‘ಈ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ....ಅದಕ್ಕೇ ಹಾಗೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತೆ...’ ಎಂದೆ. ‘ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತೀರ?’ ಎಂದು ಪುತಿನ ನನ್ನ ಹೆಗಲು ತಟ್ಟಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಕ್ಕರು. ನಾನು ಅವರು ಮಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಪ್ಯಾಂಟು ಷರ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟರಲ್ಲಾ ಎಂದು ನಾನು ಮುದುಡಿಕೊಂಡೆ. ‘ಸರ್ ನಿಮ್ಮ ಮಡಿ’ ಎಂದು ತೊದಲಿದೆ. ‘ಮುಟ್ಟುವುದೇ ಮಡಿ ಕಾಣ್ರೀ’ ಎಂದರು ಪುತಿನ.

***

ಒಳಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಅಡುಗೆಯ ತಯಾರಿ ಜೋರಾಗಿ ನಡೆದಂತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಶೇಷಮ್ಮನವರು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲ ತೋಳು ಹಿಡಿದು ಇಣುಕಿ, ‘ನೀವು ಬಂದದ್ದು ಸಂತೋಷವಾಯಿತಪ್ಪ... ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ...ಎಲೆ ಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ...!’ ಎಂದರು. ನನಗೆ ಏನೂ ಅವಸರವಿಲ್ಲ..ಎಂದೆ. ಪುತಿನ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಲ್ಲಾಪ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಪುತಿನ ಮಾತು ಕೇಳುವುದು ಎಂದರೆ ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನ ಬೀಸಾಟದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೋರೈಸುವ ಇರುಳ ಮುಗಿಲಿನ ದರ್ಶನದಂತೆ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ತನ್ನ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಗರುಡ ಮತ್ತು ಸರ್ಪದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ನಾನು ನಿಬ್ಬೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೇ ಶೇಷಮ್ಮನವರು ಏನನ್ನೋ ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಪುತಿನ ದಿಗಿಲು ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಧಡಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು, ‘ಏಳಿ ಏಳಿ...ದೇವರ ಉತ್ಸವ ಬಿಜಯಂಗೈಯೋ ಸಮಯ ಇದು...’ ಎಂದು ಬಾಗಿಲು ದಾಟಿ ಓಡುವವರಂತೆ ಬೀದಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದರು. ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಛಡಾಯಿಸುವ ಉರಿಬಿಸಿಲು. ಚೈತ್ರಮಾಸದ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಪುತಿನ ಬೇರೆ ಬರಿಗಾಲು ಬರಿದಲೆಯಲ್ಲಿ ಓಡುವವರಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕುವುದೋ ಬಿಡುವುದೋ ಎಂದು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅನುಮಾನಿಸಿದರೂ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೆದರಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಸಮೇತ ನಾನು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ. ಅವರು ಆ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿದರು. ಈ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದರು. ಬೇಗ ಬೇಗ ಎಂಬ ಅವಸರದ ನುಡಿ ಬೇರೆ. ಕೊನೆಗೆ ಸುಮಾರು ಕಾಲು ಗಂಟೆಯಷ್ಟು ನಡೆದು ನಾವು ಮುಖ್ಯಬೀದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ದೂರದಲ್ಲಿ ತೇರೊಂದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಭಕ್ತರು ಆ ಉರಿಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ತೇರು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಗೃಹಿಣಿಯರು ಹೂವು ಕಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ತೇರಿಗೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಬೀಸಿ ಒಗೆಯುವ ಸೇವೆ ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಪುತಿನ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಹಿಡಿದು ಸ್ವಾಮಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಮೂರು ಮನೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಜಗಲಿ ಏರಿ ಮೂರ್ತಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರು. ನಾನೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸದೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ತೇರು ನಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಹೋಯಿತು. ಭಕ್ತರ ಕಾಲ ಧೂಳಿ ಇನ್ನೂ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ದೂರದಿಂದಲೂ ಮಂಗಳ ಘೊಷಗಳು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ನಾನು ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ಪುತಿನ ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಧನ್ಯತಾಭಾವ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ‘ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಮಿಯ ದರ್ಶನವಾಯಿತೆ? ಮೂರು ಬೀದಿ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ದರ್ಶನ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ...’ ಎಂದು ಪುತಿನ ಕಕ್ಕುಲಾತಿಪಟ್ಟರು.

‘ದರ್ಶನವಾಯಿತು ಸರ್....ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ’ ಎಂದೆ. ನನ್ನ ಮಾತಲ್ಲಿ ಹಸಿವೆಯ ವಾಸನೆ ಅವರಿಗೆ ಕಂಡಿತೋ ಏನೋ? ‘ನಿಮಗೆ ಹಸಿವಾಗಿರಬೇಕು ಅಲ್ಲಾ? ಬನ್ನಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ... ಕಣ್ಣಿನ ಹಸಿವೆ ತೀರಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವು ತೀರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ...’ ಎಂದು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನಕ್ಕರು.

| ಎಚ್.ಎಸ್.ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿ

(ಲೇಖಕರು ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ)

https://www.vijayavani.net/corona-treatment-in-home/