ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೇವಲ ತಿಂಡಿಯಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಬೇಕರಿ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮರು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸದೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನಿಸುವುದು ಚಾಕಲೇಟ್ನ್ನೇ. ಇದು ಬಹುಪಾಲು ಯುವಕ- ಯುವತಿಯರು ಒಪ್ಪುವ ಮಾತು ಕೂಡ ಹೌದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯುವತಿಯರ ಮನ ಒಲಿಸುವುದು ಚಾಕಲೇಟ್ ಮಾತ್ರವೇ. ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸ್ ಆದಾಗ, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಡ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ... ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ಖುಷಿಯಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರು ಕೇಳುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ‘‘ಚಾಕಲೇಟ್ ಎಲ್ಲಿ?’’ ಎಂದು. ಚಾಕಲೇಟ್ನ ಮೂಲವಿರುವುದು ಮೆಸೊಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 450ರಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಚಾಕಲೇಟ್ನಿಂದ ತಯಾರಿಸಲಾದ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಕೋಕೋ ಬೀಜಗಳು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ದೇವರಾದ ಕ್ವೆಟ್ಜಾಲ್ಕೋಟ್ಲ್ ಅವರ ಉಡುಗೊರೆ ಎಂದು ಆಗಿನ ಜನರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ಕರೆನ್ಸಿ ರೂಪದಲ್ಲೂ ಜನ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೊದಲು ಚಾಕಲೇಟ್ ಅನ್ನು ಕೇವಲ ಕಹಿ ದ್ರವದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ಮಸಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಸೇವಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಲೇಟ್ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೂ ಇತ್ತಂತೆ. ಯೂರೋಪ್ಗೆ ಇದನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದು 1550ರ ಜುಲೈ 7ರಂದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅಂದಿನ ದಿನವನ್ನು ಚಾಕಲೇಟ್ ಡೇ ಎಂದು 2009ರಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಯುರೋಪ್ಗೆ ಈ ಚಿಲೇಟ್ ಪರಿಚಯವಾದ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿಸಿ ಪೂರ್ತಿ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಸೈನಿಕರ ಪಡಿತರದ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಚಾಕೋಲೆಟ್ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಯಿತು.
