‘ನೀವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿದ್ದೀರಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಾಗೇ ಮಾತಾಡ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ ವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ವೃತ್ತಿ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ವರಮಾನ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಏಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲ ಅವರವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತೆ. ಮುಂದೆ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಸಂಪತ್ತಿನ, ಅಂತಸ್ತಿನ ವಾಸನೆ ಕೂಡ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತೇ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಮನೋಭಾವ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜವನ್ನು, ಬಂಧುಬಳಗವನ್ನು, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು, ಅಂತಸ್ತಿನ ಮೇರೆಗೆ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬಾರದು. ಸಂಪತ್ತು, ವರ್ಚಸ್ಸು ಇವತ್ತು ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾಳೆ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳೋಕಾಗಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀವಾಡಿದ ಮಾತು ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತು ಗಳಿಸಿದರೆ ಉಳಿದುಬಿಡುವಂತೆ ಗಳಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಮಾತು ಆಡಿದರೂ ಅದು ಉಳಿದುಬಿಡುವಂತೆ ಆಡಬೇಕು. ಕೆಟ್ಟ ಮಾತು ಆಡಿದರೂ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತಾಡಿದರೂ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತನ್ನೇ ಆಡಿ ಯಾಕೆ ಉಳಿಸಬಾರದು. ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ, ಹಾದಿಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಜನರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಂತಸ್ತು, ಸಂಪತ್ತು ಕಾಣದೆ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಜ್ಞಾನ ಇವುಗಳೇ ಕಾಣಬೇಕು. ಅಂತಹ ವರ್ಚಸ್ಸು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೂಡಬೇಕು’ ಎಂದರು.
