ರಾಜನಿಗೆ ಆ ಮಗು ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಣಿಯಲ್ಲೇ ಅನುರಾಗ ಇರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಇತರ ರಾಣಿಯರಿಗೆ ಮತ್ಸರ ಉಂಟಾಯಿತು. ವಿಷ ಬೆರೆಸಿದ ಹಾಲನ್ನು ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಕುಡಿಸಿ ಆತನ ಕಥೆ ಮುಗಿಸಿದರು. ಚಿತ್ರಕೇತುವಿನ ದುಃಖ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಂಗೀರಸರು ನಾರದರೊಂದಿಗೆ ಬಂದರು. ಮಗುವನ್ನು ಬದುಕಿಸುವಂತೆ ಮಹಾರಾಜ ಬೇಡಿದ. ಅಂಗೀರಸರು ಪುತ್ರನಿಂದ ದುಃಖವೊದಗುವ ಸಂಭವವಿದೆಯೆಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ತಿಳಿಸಿದುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರು. ರಾಜನು ನಾರದರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮಗನನ್ನು ಉಳಿಸಿರೆಂದು ಬೇಡಿದ. ಚಿತ್ರಕೇತು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದುದರಿಂದ ನಾರದರು ಮಗುವನ್ನು ಬದುಕಿಸಿದರು. ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ ಬಂದ ರಾಜಕುಮಾರ ‘ನನಗೇಕೆ ಮರುಜೀವ ಕೊಟ್ಟಿರಿ?’ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾರದರು ‘ನಿನಗೆ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಅಪಮೃತ್ಯುವಾಗಿದೆ’ ಎಂದರು. ‘ನಾರದರೇ, ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದ್ದೇನಿದೆ? ತಾಯಿ-ತಂದೆ-ಬಂಧುಗಳೆಲ್ಲಾ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಭಗವಂತನ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯೊಂದೇ ಶಾಶ್ವತ ಸುಖ ನೀಡುವುದು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ರಾಜಕುಮಾರ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮಹಾರಾಜ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸತೊಡಗಿದ; ನಾರದರಿಂದ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತುತಿರೂಪ ಮಂತ್ರೋಪದೇಶ ಪಡೆದ. 7 ದಿನ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆದ.
