ಮಳೆ ಎಂದರೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಬರೀ ನೀರೂ, ನೀರೂ. ಅಣಬೆ ಪಲ್ಯ, ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು, ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು, ನೀರಲ್ಲಿ ದೋಣಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಚಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುಡುಗು, ಮಿಂಚು ಬಂದರೆ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಳೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಟ, ಕಪ್ಪೆ ಶಬ್ದ ಇದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ನಾನಿರುವುದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ, ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಹೊರಗೆ ಬಿಡೋದಿಲ್ಲ. ಮಳೆ ಬಂದಿದ್ದೂ ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ, ಹೋಗಿದ್ದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ, ಮನೆ ಹತ್ತಿರವೇ ಶಾಲೆ ಬಸ್ಸು ಬರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುವ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ ಅವಳು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಬಟ್ಟೆ, ಬುಕ್ ಎಲ್ಲ ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಛತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬಂದರೆ ಅಜ್ಜ ಏಟು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಯಲ್ಲಂತು ಮೋಡವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೊರಗೆ ಬಿಡೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮಳೆ ನೋಡಲು ಕೂಡ ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲ.
