‘‘ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಕೂರಿಸಿ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನೇ ನೋಡಿದಾಗ ಇದು ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇದೆ. ಪರದೇಶದಲ್ಲೂ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಕರೆಯುವುದು ವಿವಾಹವೆಂದು. ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಕರೆಯಲಾರರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಕರೆಯುವ ವೆಡ್ಡಿಂಗ್ಗೂ ಈ ವಿವಾಹಕ್ಕೂ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಡಿಸುವ ಒಂದು ಕೆಲಸ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿನ ವಿವಾಹ ಪದವೇ ವಿಶೇಷದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದೆ’’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಶ್ರೀರಂಗ ಮಹಾಗುರುಗಳು ವಿವಾಹ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯನ್ನು ತಿಳಿಯಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ, ದೈವ, ಆರ್ಷ, ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ, ಆಸುರ, ಗಾಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸ ಮತ್ತು ಪೈಶಾಚ ಎಂಬುದಾಗಿ ಎಂಟು ವಿಧಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿ ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಹಾಗೂ ಆದರ್ಶವಾದುದು. ಈ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಪರಬ್ರಹ್ಮನ ಆಶಯ ಏನಪ್ಪಾ ಎಂದರೆ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಿಂದಲೇ ವಿಕಾಸವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು; ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆನಿಂತಾಗ ಜೀವನ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದು; ಇದು ಜೀವಿಯ ಅಂತಿಮ ಹಾಗೂ ಮಹಾಧ್ಯೇಯವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಾಶಿಯಾತ್ರೆ, ಕನ್ಯಾ ದಾನ,ಪಾಣಿಗ್ರಹಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ಈ ಅಂಶವನ್ನೇ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ತರುವಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ.
