ಕೆಲ ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು, ‘ನೀನು ಆಡುತ್ತಿರುವ ಮಾತು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿದವನು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಸಿವು ಎನ್ನುವಂತಿದೆ. ನೀನು ಏನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಆದರೆ ಏನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೀಯ ಎನ್ನುವುದೇ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿಕ್ಕಮಗುವೊಂದು ಅಳುವಂತಿದೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ. ಇದರಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಾದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಹಂಚಲು ಯತ್ನಿಸು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯಿದೆ, ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕಾರು ಹುಡುಗರಿಗೆ ಹಂಚು. ಸದಾ ಕಾಲ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಇರಲು ಯತ್ನಿಸು. ದಿನಾ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಲ್ಲೂ ಸಂತಸವನ್ನು ಕಾಣಲು ಯತ್ನಿಸು. ಭಗವಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನೇನೂ ಬೇಡ ಎನ್ನುವ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದು. ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಸೇವೆ ಮಾಡು. ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಸ್ನಾನ ಆದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಕೂತು, ನಾನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀನಿ, ನಾನು ಬರುವಾಗ ಏನು ತಂದೆ ಹೋಗುವಾಗ ಏನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೀನಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಚಿಂತಿಸು. ಬರಿಗೈಲಿ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಭೂಮಿ, ಪರಿಸರ, ಸಮಾಜ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ಇವರೆಲ್ಲ ಕಾರಣ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಇವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊ. ಹಳೆಯ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಬಿಡು, ಹೊಸ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೋ. ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
