ಏಕಮೂಲಿಕಾ ಔಷಧವೆಂಬುದನ್ನು ಹಲವರು ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಒಂದೇ ಸಸ್ಯೌಷಧಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಕ್ರಮ. ಬಹುತೇಕ ನಾಟಿವೈದ್ಯರು ಏಕಮೂಲಿಕೆ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ರೋಗ ಚಿಕಿತ್ಸಾಕ್ರಮ ಪರಂಪರಾಗತವಾಗಿ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಾಮಾಲೆ ರೋಗಕ್ಕೆ ನೆಲನೆಲ್ಲಿ ಗಿಡದ ಹಸಿರು ರಸವನ್ನು ತಾವೇ ತಯಾರಿಸಿ ಬಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮಾಲೆ ರೋಗಿಗಳಿಗೂ ನೀಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆಯುರ್ವೆದದ ಅಧ್ಯಯನ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಳಿದವರಿಗೆ ಹಂಚಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆಯದೇ ವೃತ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರೆಯದೇ ಇದ್ದರೂ ಅದೇನೂ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಗದಿರಲು ಕಾರಣವೂ ಬಹಳ ಸರಳ. ಔಷಧವು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಔಷಧವೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆಯದೇ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಔಷಧಗಳ ಕೂಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಎಂಬುದು ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದೇನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಔಷಧವೇ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಔಷಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ನೀಡಿದಾಗ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮೌಲ್ಯಯುತವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಆಯುರ್ವೆದದ ತತ್ತ್ವ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಆಹಾರವೂ ಪ್ರಶಸ್ತವಲ್ಲ ಎಂದು ವಿವರಿಸುವ ಆಯುರ್ವೆದವು ಔಷಧದ ಸೂಕ್ತತೆ, ನಿಖರತೆ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಿದೆ.
