ಈ ಏಣಿಯೇ ವಿಚಿತ್ರ. ಹತ್ತಲಿಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲು. ಬೀಳಲಿಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು slip ಸಾಕು. ಮೊದಲಿಂದಲೂ short cutಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು, ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ-ಕಾಂಪ್ರೊಮೈಸ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಯಾರದೋ ಕೈಕಾಲು ಹಿಡಿದು, ಜಾತಿ-ಧರ್ಮಗಳ ಶಿಫಾರಸ್ಸು ಬೆನ್ನಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಹೊರಡುವ ಮನುಷ್ಯ ಅದೇನು ಮಾಡಿದರೂ ಮೆಟ್ಟಿಲ ತುದಿ ತಲುಪಲಾರ. ಅನೇಕ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಒಂದು sharp intellect ಇರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ದಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಜಾಣ ನಟಿಯರು-ಇವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. short cut ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ‘ನಿಯತ್ತಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋದ್ರೆ ಯಾವತ್ತಿಗ್ರೀ ನಾವು ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗೋದು?’ ಅಂತ ತಮಗೆ ತಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಭ್ರಷ್ಟರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೂ ಏನು, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆಯ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವಲ್ಲ. ಖರ್ಚಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಕಾಸು, ಚೂರು ವಿಸ್ಕಿ, ಒಂದು ಬೈಕು, ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದು ಸೈಟು-ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲೇ ಅಲೆಯುವ ಆಸೆಗಳು, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು. ಅವಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ಪಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂದಕೂಡಲೆ, ಮುಂದಿನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀರೋಯಿನ್ ಆಗೋದೇ ಖರೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಪೊ›ಡ್ಯೂಸರನ ಕೈ ಅಳತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡುವ ನಟಿಯರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ನಾಯಕ ನಟಿಯರಾಗಲಾರರು. ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮನೆ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟುವ ಪತ್ರಕರ್ತ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಜನಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂಥದ್ದನ್ನು ಬರೆಯಲಾರ. ಅವನಿಗದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ: ಪುಡಿಗಾಸು ಎಣಿಸಿಕೊಂಡು ಉಲ್ಲಸಿತವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಬರವಣಿಗೆ ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.
