ಅವರು ಶ್ರೀರಘುನಾಥತೀರ್ಥರು. ಉತ್ತರಾದಿಮಠದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನರಾದ ವಿಭೂತಿಪುರುಷರು. ಶಾಪಾನುಗ್ರಹಸಮರ್ಥರು. ತಪಸ್ವಿಗಳು. ಅವರು ಒಮ್ಮೆ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಬಂದು ದೂರದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು. ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಗುರುಗಳು, ‘ಅಷ್ಟಪುತ್ರಾ ಭವ’ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯರು ದಿಗ್ಭಾ›ಂತರಾದರು. ಕಾರಣ, ತನ್ನ ಗಂಡ ಮೃತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಗಂಡನ ಜೊತೆ ತಾನೂ ಸಹಗಮನ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುಗಳ ಅಪ್ಪಣೆ ಪಡೆಯಲು ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು. ಆದರೆ ಗುರುಗಳು ಅಷ್ಟಪುತ್ರಾ ಭವ (ಎಂಟು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತು ಸುಖವಾಗಿರು) ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಿದರು. ಆಮೇಲೆ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ‘ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದೇವರು ಹಾಗೆ ನುಡಿಸಿದ್ದಾನೆ, ನುಡಿದೆ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
