ಆಕೆ ಬಲು ಜಾಣೆ, ‘ನನ್ನಪ್ಪ ಒಪ್ಪಿದರೆ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ, ಅದೋ ನೋಡು ಆತ ದೂರದ ಆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಹೋಗಿ ಆತನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆ’ ಎಂದಳು ಹುಡುಗಿ. ಸಿಂಹಕ್ಕೋ ಸ್ವರ್ಗ ಮೂರೇ ಗೇಣು. ಪ್ರೇಮದಮಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಹಸಿವನ್ನು ಮರೆತು ಕನ್ಯಾಯಾಚನೆಗೆ ರೈತನ ಬಳಿ ಬಂದು, ‘ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗಳ ಪ್ರೇಮ ಪಂಜರದ ಬಂದಿಯಾಗಿರುವೆ, ನನಗೆ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡು’ ಎಂದು ಘರ್ಜಿಸಿತು. ರೈತನಿಗೆ ನಖಶಿಖಾಂತ ಕೋಪ ಬಂದರೂ ಸಿಂಹದೆದುರು ತಾನೇನೂ ಮಾಡಲಾರೆನೆಂಬ ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ಉಪಾಯ ಮಾಡಿ, ‘ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಉಗುರು ಹಾಗೂ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಂಡರಾಗದು. ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ವಿವಾಹ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮುಂದಿಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನ ಪಾದ ತೊಳೆದು ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡುವೆ’ ಎಂದ. ಅತ್ತ ಹುಡುಗಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆ, ಇತ್ತ ತಂದೆಯ ಕನ್ಯಾದಾನದ ವಾಗ್ದಾನ! ಆ ನಡುವೆ ಈ ಹಲ್ಲು- ಉಗುರುಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು?! ಪ್ರೇಮಪಂಜರದೊಳಗೆ ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಅವೆರಡನ್ನೂ ಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದರ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸವಾಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
