ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಕಾಲ ನೂಕುತ್ತಿದ್ದ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಂದಹಾಸ ಮೂಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ‘ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಉದ್ಧಾರ’ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂಥ ಕುರುಹು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗದೆ ಶಾಶ್ವತವಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತದ ಪುನರ್ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯ. ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಹೊಸ-ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸರಿಯಾದ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ . ಈ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಈಗಾಗಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ‘ಕೃಷಿ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ನಿಧಿ’ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ 1 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಘೊಷಿಸಿ, 1 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಹಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಗುವಂತೆ ಪೋಲಾಗಗೊಡದೆ, ಅದರ ಸದ್ವಿನಿಯೋಗ ಆಗುವಂತಾಗಬೇಕು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇಲಾಖೆಗಳು, ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕೃಷಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕೈಜೋಡಿಸಬೇಕು. ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿಯೇ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬೆಳೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದು, ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಲೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಉತ್ಪನ್ನ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಶೇಖರಣೆ ಮಾಡುವುದು, ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಹಾವಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮುಂತಾದ ವಿಶೇಷ ಕೌಶಲಗಳಲ್ಲಿ ಯುವ ರೈತರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಹಾಗಾದಾಗಲೇ ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವಕರ ಆಶೋತ್ತರಗಳಿಗೊಂದು ಸರಿಯಾದ, ಸುಸ್ಥಿರವಾದ ದಾರಿ ಸಿಕ್ಕಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಭ್ರಮನಿರಸನವಾದ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮತ್ತೆ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ, ಇಲ್ಲವೆ ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗುವ ಸಂದರ್ಭ ಬರಬಹುದು. ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಕರ್ನಾಟಕದ ಪುರುಷೋತ್ತಮ್ ರೈ ಹೆಸರು ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಶಿಫಾರಸು
