ಅಂದು 2000 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 24. ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಒಂದು ವಾರ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಘಾಟಕೋಪರ್ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಚಿನ್ನಾಭರಣ ಅಂಗಡಿಯಾದ ಷಾ ಅಂಡ್ ಬ್ರದರ್ಸ್ ಗಿರಾಕಿಗಳಿಂದ ಗಿಜಿಗಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 8 ಗಂಟೆ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಬಿಳಿಯ ಕಾರು, ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯಾನ್ ಬಂದು ನಿಂತವು. ವ್ಯಾನಿನಿಂದಿಳಿದ ಐದಾರು ಜನರು ಅಂಗಡಿಯ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ‘ನಾವು ರೆವಿನ್ಯೂ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು. ನಮ್ಮ ಸಾಹೇಬರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಯ ತಪಾಸಣೆ ನಡೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ’ ಎಂದರು. ಆತ ಉತ್ತರ ನೀಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಂಬಾಸಿಡರ್ ಕಾರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಸೂಟುಧಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಳಿದ. ಅವನೊಡನೆ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯೂ ಇದ್ದಳು. ಆತ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಬಳಿ ಬಂದೊಡನೆ, ತನ್ನ ಪರಿಚಯ ಪತ್ರ ತೋರಿಸಿ, ‘ನೀವು ಕೊಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸ್ಮಗ್ಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿರುವ ದೂರು ಬಂದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಯ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ’ ಎಂದ. ‘ಸರ್, ನಿಮಗೆ ಸುಳ್ಳು ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಬಂದಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಲು ನಮಗೇನೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ. ತಾವೇ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಈಗ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಿರಾಕಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ನಾಳೆ ಮುಂಜಾನೆ ಬಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸುವೆ’ ಎಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕ. ‘ನಿಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ನೀವು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಿ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ನೌಕರರನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ರೂಂನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಆ ಕೋಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ’ ಎಂದ ಆ ಸೂಟುಧಾರಿ ವ್ಯಕ್ತಿ.
