ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ಅನೇಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಾವು ಉತ್ತರಿಸಬಹುದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕಾ, ಜರ್ಮನಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಮುಂತಾದ ಪಶ್ಚಿಮ ಜಗತ್ತಿನ ದೇಶಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಯಾಂತ್ರೀಕೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಇದರಾಚೆಗೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಅವರು ಎಐ ಅಂದರೆ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಕ ಯಾಂತ್ರೀಕರಣ, ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಬಳಕೆ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಮಗಿಂದು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಿಜ. ಆದರೆ ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಆ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಉತ್ಪಾದನಾ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಚೀನಾ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿರುವಲ್ಲಿ. ಚೀನಾ ಸಹ ಯಾಂತ್ರೀಕರಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ಸಾಧನೆಯನ್ನೇನೋ ಮಾಡಿದ್ದುಂಟು. ಆದರೆ ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಂತ್ರಗಳು ರಿವರ್ಸ್ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಮೂಲಕ, ಯಂತ್ರಗಳ ನೀಲನಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕದ್ದು, ತುಸು ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ. ಆದರೆ ಅದೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಗದೇ ಚೀನೀ ಯಂತ್ರಗಳು ಪಶ್ಚಿಮದ ದೇಶಗಳ ಯಂತ್ರಗಳಷ್ಟು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನೂ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಾಳಿಕೆಯೂ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಚೀನಾದೊಳಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಯಂತ್ರಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಇಲ್ಲ, ಚೀನಾದಿಂದ ರಫ್ತಾದ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಚೀನಾದಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಯಂತ್ರಗಳ ಜತೆ ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳು ಹಾಗೂ ನೌಕಾಸೇನೆಯ ಜಹಜುಗಳೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚೀನೀ ಯಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿ, ಚೀನೀ ರಫ್ತು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸದಂತಾಗಿವೆ, ಜನರು ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಚೀನೀಯರ ಬದುಕಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಹಾಕಿ ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹೊರಬಿದ್ದಾಗ ಚೀನೀ ಸರ್ಕಾರಿ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹೇಳಿದ್ದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಲುಪುವುದೇನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಜನರ ‘ಗುಣಮಟ್ಟ’ ಎಂತಹದು ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿದವು. ಆ ‘ಗುಣಮಟ್ಟ’ ಚೀನೀ ಸರ್ಕಾರ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವಷ್ಟೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಇದೇ ಜನವರಿ 1ರ ಷಿ ಜಿನ್ಪಿಂಗ್ರ ಹಳಹಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೇ ಕಂಡಿತು.
