ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಬೇರೆಯೇ ರೀತಿಯದ್ದು. ಇಲ್ಲಿಯ ಧರ್ಮ ಎಂದಿಗೂ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದಂತೆಯೇ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಕುಚಿತತೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಯುರೋಪಿನ Facism ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಐರೋಪ್ಯ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮೆದುಳನ್ನು ಅಡವಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಯಕಟ್ಟಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದು ದುರಂತ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಅಧಿಕಾರ ವರ್ಗ, ಅವರ ತರಬೇತುಗಳು ಇವೆಲ್ಲಾ ಈ ಪ್ರಭೃತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೇ ದೇಶದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಅವಘಡಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ. ಇವರ ಅಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದ್ದೇ ಇವರು ‘ಸೆಕ್ಯುಲರ್’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಧರ್ಮ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ. ಭಾರತೀಯ ಉಸಿರೇ ಧರ್ಮ. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಧಾರ್ವಿುಕ ನಾಯಕ ಇಲ್ಲವೇ ತಪಸ್ವಿಯೊಬ್ಬ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಇವೆ. ಇದನ್ನರಿಯದೆ ಧರ್ಮದೆಡೆಗೆ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದಾಗ ಅದರ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾದದ್ದು ಶಾಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ. ಪಾರಂಪರಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ಗೀತೆ, ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಈ ಮೊದಲಾದ ಭೂಮಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈ ದೇಶದ ಕಾರಣವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿರುವುದು ದುರಂತ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವುದೇ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ ಲಕ್ಷಣ ಎಂಬ ಭಾವವೂ, ಮತಾಂತರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬಾರದು ಅದು ಧರ್ಮ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯ, ಧಾರ್ವಿುಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನೈಜಲಕ್ಷಣ ಎಂಬ ಇವರ ಮಾತುಗಳು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ‘ಹಿಂದುವೊಬ್ಬ ಮತಾಂತರಗೊಂಡರೆ ಅದರ ಮತಾನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಡಿಮೆಯಾದ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಶತ್ರುವೊಬ್ಬ ಜಾಸ್ತಿಯಾದ ಎಂದು ಅರ್ಥ’ ಎಂಬ ಮಾತಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಇವರ ಅರ್ಥಹೀನ ಮಾತುಗಳ ಮನವರಿಕೆಯಾದೀತು. ಸಿನಿಮಾ ಮುಂತಾದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅವಹೇಳನ ಕೂಡ ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಪರಿಣಾಮ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೂಲ ಇರುವುದು ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸುವ ಕಾತರತೆಯಲ್ಲಿ, ಮುಂದೆ ಉದ್ಭವಿಸುವ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದರಲ್ಲಿ.
