ಎಲ್ಲ ಕೇಳಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಹಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಕರ್ಮ ನನಗೆ, ಕೇಳುವವರಿಹರೆಂದು ನಾ ಬಲ್ಲೆ ಅದರಿಂದ, ಹಾಡುವೆನು ಮೈದುಂಬಿ ಎಂದಿನಂತೆ, ಯಾರು ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿದರೂ ನನಗಿಲ್ಲ ಚಿಂತೆ... ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರ ಈ ಮಾತಿನಂತೆ, ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನೂ ಆತ್ಮಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಾಡುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಸುಖ, ದುಃಖ ಹೊರಹಾಕುವ ಮಾರ್ಗ ಅದು. ಜತೆಗೆ, ಸಮಾಜವನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಸಾಧನವಾಗಿ, ಬರವಣಿಗೆಗಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದ ವಿರಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಕ ಡಿ.ವಿ. ಗುಂಡಪ್ಪನವರಂಥ ಬರಹಗಾರರನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆತ್ಮಸಂತೋಷಕ್ಕೇ ಇರಲಿ, ಸಮಾಜವನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಆಗಿರಲಿ, ಜನರಿಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ ಬರೆಯಲು ಒಂದು ಸ್ಥಳ ಬೇಕಲ್ಲ? ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಜತೆಗೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಅಗಾಧವಾಗಿ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ‘ಯಾರು ಕಿವಿ ಮುಚ್ಚಿದರೂ ನನಗಿಲ್ಲ ಚಿಂತೆ’ ಎಂದೇ ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವ ಫೇಸ್ಬುಕ್, ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹಗಳು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಒದಗಿಬಂದ ಅನುಕೂಲಗಳು. ಮುದ್ರಣ ಮಾಧ್ಯಮದಂತಹ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಓದಿಗೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿರದೆ, ಪೂರಕವಾಗಿವೆ.
