ಮೂಲಮೂರ್ತಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮುಂಜಾನೆಯ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಅಭಿಷೇಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಸಾಯಂಕಾಲದವರೆಗೂ ಅಲಂಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೂರ್ತಿಯ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಆಭರಣ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತನು ಸರ್ವದಾ ನಮ್ಮನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಲು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಅಲಂಕಾರವು ಮೂರ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿ, ವಿಕಾರವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ದೇವಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣನ್ನು ಇಟ್ಟಾಗ ದೇವಿಯ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವರೂಪದ ಬದಲು ಉಗ್ರರೂಪ ತಾಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಧಾರವಾಡದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನ ಮೂರ್ತಿ ಇದೆ. ಆ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಎರಡು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರಸನ್ನ ಗಣಪತಿಯು ಉಗ್ರ ಗಣಪತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅರ್ಚಕರಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ‘ಯಾರೋ ಭಕ್ತರು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದರು. ಭಕ್ತರು ನೀಡುವ ಇಂತಹ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಆಡಳಿತದವರು ಚಿಂತಿಸಿ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ದೇವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ನಿರ್ವಿುಸಿದ ಸುಂದರವಾದ ಆ ಸೌಮ್ಯಸ್ವಭಾವ ಎಂಬುದು ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ನಷ್ಟವಾಗಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ. ಕಣ್ಣು, ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ತುಂಡು ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವಂತಹ ಅಲಂಕಾರ, ಇಂತಹವು ಮೂಲಬಿಂಬದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
