ಕೋವಿಡ್ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತದಿಂದ ‘ಇನ್ನಷ್ಟು’ ನೆಲವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಚನ್ನು ಚೀನಾ 2020ರ ಮೇ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲವಾರದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಪೂರ್ವ ಲಡಾಖ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇನಾ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಭಾರತ ಆಗಷ್ಟೇ ನಿರ್ವಿುಸಿದ್ದ 252 ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ‘ದರ್ಪಕ್-ಶ್ಯೋಕ್-ದೌಲತ್ ಬೇಗ್ ಓಲ್ದಿ ರಸ್ತೆ’ (ಡಿಎಸ್ಡಿಬಿಓ ರಸ್ತೆ) ಚೀನೀ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಿಸುರಾಗಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು. ಅಂತಹ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಭಾರತ ನಿರ್ವಿುಸಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಒತ್ತಡವನ್ನು 2004-14ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಚೀನಾ ಹೇರಿತು ಮತ್ತು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅದಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿತ್ತು. ‘ಅಂತಹ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ವಿುಸಹೊರಟರೆ ಚೀನಾವನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗುವುದು ಬೇಡ’ ಎಂದು ಆಗಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಮಂತ್ರಿ ಎ.ಕೆ.ಆಂಟನಿ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಂತರ ಬಂದ ಎನ್ಡಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಆ ನೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಚೀನೀ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪುಹಾಕದೆ ರಸ್ತೆ ನಿರ್ವಣಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿತು. ಗಡಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಸೇನೆ ಹೇಳುವ ರಸ್ತೆಗಳ ನಿರ್ವಣಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿ, ‘ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರದ ಅನುಮತಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಡಿ, ಖರ್ಚೆಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸಾಕು’ ಎಂದು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ‘ಬಾರ್ಡರ್ ರೋಡ್ಸ್ ಆರ್ಗನೈಜೇೕಷನ್’ (ಬಿಆರ್ಓ) ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಗಡಿರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲೊಂದು ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಅದರಂತೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಿರುಪಯುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಗಲ್ವಾನ್ ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿಆರ್ಓ ನಿರ್ವಿುಸಿದ್ದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಅದಾಗದಿದ್ದರೆ ಹಾಳುಮಾಡಲು ಚೀನೀ ಸೇನೆ ಹಂಚಿಕೆ ಹಾಕಿತು. ಅದರ ತಯಾರಿಯಾಗಿ ಚೀನೀಯರು ಹತೋಟಿ ರೇಖೆಯ ಉತ್ತರದ ದೆಪ್ಸಾಂಗ್, ದಕ್ಷಿಣದ ದೆಮ್ೊಕ್ ಮತ್ತವುಗಳ ನಡುವಿನ ಗಗ್ರಾ ಹಾಟ್ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪಂಗೊಂಗ್ ತ್ಸೊ ಸರೋವರದ ತಟದಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಣವೆಸಗಿದರು. ಚೀನೀ ಸೇನೆ ಜೂನ್ 15ರ ಸಂಜೆ ಗಲ್ವಾನ್ ಮೇಲೆ ಅತಿಕ್ರಮಣವೆಸಗಿತು. ಆಗ ನಡೆದ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಯೋಧರು ಮತ್ತು 42ರಿಂದ 55ರಷ್ಟು ಚೀನೀ ಸೈನಿಕರು ಮರಣಹೊಂದಿದರು. (ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾಜಿ ಚೀನೀ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ ಹತರಾದ ಚೀನಿ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 108!) ಚೀನಿ ಸೇನೆಗೆ, ಚೀನೀ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರದ ಹಮ್ಮಿಗೆ 1979ರಲ್ಲಿ ವಿಯಟ್ನಾಮೀಯರಿಂದ ಬಿದ್ದ ಬರೆಯ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಬಿದ್ದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ಇದು. ಪ್ರತೀಕಾರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಗಳೆರಡೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಕಾರಾಕೊರಂ ಕಣಿವೆಯನ್ನು ಭಾರತದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಅದೇ ತಿಂಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚುಹೂಡಿದವು. ಅದು ವಿಫಲಗೊಂಡದ್ದು ಅಮೆರಿಕದ ಅಂದಿನ ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಮೈಕ್ ಪಾಂಪಿಯೋ ನೀಡಿದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಓಡಿಹೋದರೆ, ಚೀನಾ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಯಿತು.
