ಕರೊನಾ ಸೋಂಕಿನ ಹಾವಳಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ದಿಗ್ಬಂಧನದಿಂದ ಸಾಲು-ಸಾಲು ಸವಾಲುಗಳು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವಂಥದ್ದೇ. ಆದರೆ, ಕೆಡುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಒಳಿತಿರುತ್ತದೆ, ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಾರ. ಮನುಷ್ಯನ ಒತ್ತಡದ ಜೀವನ, ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ‘ಬೇಕು’ಗಳ ಹೆಚ್ಚಳದ ನಡುವೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಶೋಷಣೆ, ಅದರ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಆಘಾತ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ, ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾನವನ ಅತಿಯಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕೊಂಚ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿದರೂ, ಪ್ರಕೃತಿ ಹೇಗೆ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಅವಧಿಯೇ ಜ್ವಲಂತ ನಿದರ್ಶನ. ನದಿಗಳ ಒಡಲಿಗೆ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಸೇರುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗಂಗಾ, ಯಮುನಾ ನದಿಗಳ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಂದ ವರದಿಯೊಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕದಲ್ಲೇ ಉತ್ತರ ಭಾರತ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿದೆ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕದ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಸ್ಥೆ ‘ನಾಸಾ’ ತಿಳಿಸಿದೆ.
