ಕರ್ನಾಟಕದ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರೇ ‘ಅಮೂಲ್ಯಾಳಿಗೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು’ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು, ವಿಚಿತ್ರ ಮಾನಸಿಕತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ದೆಹಲಿಯ ಶಾಹಿನ್ಬಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಪಟ್ಟು ಸಡಿಲಿಸದೆ, ಧರಣಿ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೇಮಿಸಿರುವ ಸಂಧಾನಕಾರರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ-‘ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ನಿಜ; ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯವರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಪಟ್ಟು ಸಡಿಲಿಸಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಿಎಎ ವಿರೋಧಿ ಹೋರಾಟ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮದ ಬಳಿಕ ಅದಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಬಿತ್ತು. ಆದರೀಗ, ಬಹುಶಃ ಹತಾಶೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿರುವ ಕೆಲವರು ದೇಶವಿರೋಧಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಾಮರಸ್ಯ ಹಾಳುಗೆಡವುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ತಥಾಕಥಿತ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನರಕ್ಷಣೆ, ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೆಲ್ಲ ತೋರಿಕೆಗೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ, ಇಲ್ಲಿನ ಸಕಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡೇ ದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಲಕ್ಷಣವಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರ ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ, ನೈಜ ರಾಷ್ಟ್ರಭಾವದ ಜಾಗೃತಿ ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯಲಿ.
