ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇನೋ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿ ಕೊಂಡ ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯವು ದುಃಖವೂ ಆಯಿತು. ಎದುರು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಭಕ್ತಿ ಭಾವದಿಂದ ಕೈ ಮುಗಿದು, ನಿಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸಿಗಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮಂತಹ ಗುರುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾವು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು ಸಾರ್ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಇದೇ ಹುಡುಗರು, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳೇ ಬೇರೆ. ಅಂತೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾರಂಭ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇದೇ ಹುಡುಗರು ಅವರನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದರು. ಅವರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದರು. ಕೊರಳಿಗೆ ಹಾರ ಹಾಕಿದರು, ತಲೆಗೆ ಪೇಟಾ ತೊಡಿಸಿದರು. ಹೂ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು ಕಾಲಿಗೆ ಎರಗಿದರು. ಸನ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ವಾಗಿ ಗುರುಗಳು, ‘ಮನುಷ್ಯನ ಮನದೊಳಗಿನ ಮಾತೇ ಬೇರೆ; ನಾಲಿಗೆ ಯಿಂದಾಡುವ ಮಾತೇ ಬೇರೆ. ಇದು ಆತ್ಮವಂಚನೆಯಲ್ಲವೇ! ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೇದನ್ನೇ ಮಾಡಲಿ’ ಎಂದರು.
