ಮಾನವನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧವಾದ ಬಾಳಬದುಕು ಸೂರ್ಯದೇವನ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ– "ತೇನ ವಿನಾ ತೃಣಮಪಿ ನ ಚಲತಿ'– ನಿನ್ನ ಅನುಜ್ಞೆ ಹೊರತು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಡದು. ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖದಿಂದಲೇ ನೀರು ಕಾದು ಆವಿಯಾಗಿ ಮೋಡವಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುವುದು. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣದಿಂದಲೇ ಹರಿತ್ತು–ಹಸಿರು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದು, ಕೆರೆ ತೊರೆ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವುದು. ಈ ನೀರಿನಿಂದ ಬೆಳೆ, ಬೆಳೆಯಿಂದ ಆಹಾರ, ಅದರಿಂದ ಬದುಕು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣದಾತ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣ! ಅವನಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಶೂನ್ಯ; ಬದುಕೇ ಬರಡು. ಸರ್ವವೂ ಅಂಧಕಾರಮಯ. ಸನಾತನ ಪರಂಪರೆಯಿಂದಲೂ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ದಿವಾಕರನೇ ಪ್ರತ್ಯದೇವರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಬೆಳಗಾದೊಡನೆ ಎದ್ದು ಮೊದಲು ಮಾಡುವ ನಮಸ್ಕಾರವೇ ಸೂರ್ಯನಾರಾಯಣನಿಗೆ. ಸೂರ್ಯ ಕೃಷಿಕರ ಮಿತ್ರ, ಬಂಧು. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸ್ನೇಹಿತ, ವೈದಿಕರ– ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಪರಮದೇವ ಈ ಭಾಸ್ಕರ. ವೇದ ಪುರಾಣ ಇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ವಣಿರ್ಸಲ್ಪಟ್ಟ "ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಪ್ರತ್ಯ ದೇವತೆ.
