ಪದವಿ ಓದುವಾಗಲೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ತಾಯಿ ಬಸಮ್ಮ, ತಂದೆಯ ತಾಯಿ ಲಿಂಗಮ್ಮ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ, ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದೆ. ತಾಯಿಯ ತಂದೆ ಲಿಂಗಪ್ಪ ಅವರು ಬಯಲಾಟ ಕಲಾವಿದರಾಗಿದ್ದು, ಭೀಮನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ, ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಯಲ್ಲಪ್ಪ ಕೃಷಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯ, ಗತ್ತು, ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿಯರು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇಬ್ಬರು ಅಜ್ಜಿಯರಾದ ಬಸಮ್ಮ, ಲಿಂಗಮ್ಮ ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸಹನಾಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಎಂದರೆ, ಕೂಡು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಎಂದೂ ಸಿಟ್ಟು, ಸೆಡವು ತೋರಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಅಂತಹ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಇಬ್ಬರೂ ಶತಾಯುಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ‘ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ ಇಲ್ಲದ ಮನೆ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಊಟ’ ಎನ್ನುವ ನಾಣ್ಣುಡಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ ಮಹತ್ವ ಕಡಿಮೆ ಅಗುತ್ತಿರುವುದು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತದೆ.
