ಸಸಿ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದರೆ ಅದು ಹಲವಾರು ಪಶು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ನೆರಳು ನೀಡುವುದು. ಹೂ ಕಾಯಿ ಹಣ್ಣು ಕೊಡುವುದು. ಮನುಷ್ಯರಂತೆ ಮರಕ್ಕೆ ಕೈ ಕಾಲು ಕಣ್ಣು ಏನೂ ಇಲ್ಲದಿದರೂ ಅದು ಮಾಡುವ ಸತ್ಕಾರ್ಯ ಸಣ್ಣದಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನವೂ ಹೆಮ್ಮರದಂತೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಬಂಧು ಬಳಗದವರಿಗೆ, ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರಿಗೆ, ಬಳಲಿ ಬಂದವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಬೇಕು. ಸಂಸಾರದ ತಾಪದಿಂದ ಬೆಂದು ಬಂದವರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನೆರಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ದೇವರು ಕರುಣಿಸಿದ ಈ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗದು. ದೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ಮೃತ್ಯು ಸದಾ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದು ಪುಣ್ಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗುರಿಯಾಗಬೇಕು. ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ, ಮುಪ್ಪು, ರೋಗ ರುಜಿನ ಮೊದಲಾದ ಅವಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ರೂಪ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಯುಷ್ಯ ಇರುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು. ಬಾಹ್ಯ ಸಂಪತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾದರೆ ಅಂತರಂಗದ ಸಂಪತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
