ಅಂದಾಜು 60 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜು ಶೇ.95ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು, ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಸೌದೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಜನರಿಗೆ ಸೌದೆ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ, ಇದ್ದಿಲು ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗಿ, ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಇಂಗಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ರೈಲು ಹಳಿ ಸ್ಲೀಪರ್ಗಾಗಿ, ಕಾಗದ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ತಯಾರಿಸುವ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುವಾಗಿ ಮರವನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅರಣ್ಯೀಕರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮರವನ್ನು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ, ರೈಲ್ವೆ ಹಳಿಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಲ ಗದ್ದೆಗಳ ಬದುಗಳಲ್ಲಿ, ರೈತರ ಜಮೀನಿನ ಅಂಚಿನ ಬೇಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆಂದು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯು ಈ ಗಿಡದ ಸಸಿಗಳನ್ನು ರೈತರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿತು. ಆದ ಕಾರಣ ಈ ಮರಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮರ ಬೆಳೆಯುವುದು ವಾಣಿಜ್ಯೀಕರಣವಾಯಿತು. ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯವರು, ವ್ಯವಸಾಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯೀಕರಣವನ್ನು ಕೈಗಾರೀಕರಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.
