ಸಾಮರಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಅಂದರೆ ಇದು!

ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಹೊಕ್ಕುಬಳಕೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ 2025 ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಎನ್​ಡಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಎರಡನೆಯ ಆವಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿದನಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಘೊಷಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ ಸಾಮರಿಕ ಸ್ವಾಯುತ್ತತೆ (Strategic Autonomy) ಡಿಸೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲರ್ಧ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಹು ಆಯಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲೇ ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟದ ಉಚ್ಚಸ್ತರೀಯ ನಿಯೋಗವೊಂದು ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದ ಕುರಿತಾಗಿನ ಮಾತುಕತೆಗಾಗಿ ನವದೆಹಲಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವ್ಲಾದಿಮಿರ್ ಪುತಿನ್ ಅದೇ ನವದೆಹಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ! ತಿಂಗಳ ಎರಡನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಮನಸ್ತಾಪವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದ ಉನ್ನತ ನಿಯೋಗವೊಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರಲಿದೆ, ಉಭಯದೇಶಗಳ ನಡುವೆ

ಆಗಸ್ಟ್​ನಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಶುಲ್ಕ ಸಮರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗುವಂತೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಸೂಚನೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ! ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟನ್​ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತು ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯೆಸಗುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಟಾರ್ಮರ್ ನೇತೃತ್ವದ ಲೇಬರ್ ಸರ್ಕಾರ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನೀತಿ ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದೆಲ್ಲದರಾಚೆಗೆ ‘ಐಸಿಂಗ್ ಆನ್ ದ ಕೇಕ್’ ಎನ್ನುವಂತೆ ಯೂಕ್ರೇನ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವೊಲೊದಿಮಿರ್ ಝೆಲೆನ್ಸ್ಕಿ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ, ಹೊಸ ಆಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ!

ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣ, ರಾಜತಂತ್ರ, ಜಾಗತಿಕ ಭೂ-ರಾಜಕೀಯ, ಭೂ-ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಭೂ-ಸಾಮರಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಏಕಾಏಕಿ ಒದಗಿಬಂದದ್ದಲ್ಲ. ಅದು ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ. ತನ್ನ ಆರ್ಥಿಕ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಅಗತ್ಯದ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸೀಮಿತತೆಯನ್ನು ಕೊಡವಿ, ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರ, ಇಂಧನ ಪೂರೈಕೆ ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳ ಖರೀದಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿದ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ವಿವೇಕಯುತ ನೀತಿನಿಲುವುಗಳೂ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಫಲ ನೀಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಇಂದು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳತೊಡಗಿದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಇರಿಸುಮುರಿಸಾಗದಂತೆ. ಇದು ಗಮನಾರ್ಹ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಭಾರತ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ರಷ್ಯಾ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದ್ದು, ಸರಿಸುಮಾರು ಎಂಟು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾಝಿ ಜರ್ಮನಿ ಆಗಿನ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಮೇಲೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದಾಳಿಯೆಸಗಿದ್ದು ಯೂರೋಪ್​ನಿಂದ ರಷ್ಯಾ ಎದುರಿಸಿದ ಘಾತಕ ಅಪಾಯಗಳಂತೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ನಿಜ ಸಹ. ಆದರೆ ಆ ದಾಳಿಗಳು ಬಂದದ್ದು ಪಶ್ಚಿಮ ಯೂರೋಪ್​ನ ಒಂದು ಮೂಲದಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಯೂರೋಪ್​ನ ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ನಡುವಿನ ದಾಳಿಕಾರನ ಜತೆಗೂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನೆಪೋಲಿಯನ್​ನ ದಾಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಮಹಾಶಕ್ತಿ ಬ್ರಿಟನ್ ರಷ್ಯಾ ಪರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಶಿಯಾ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಗಳು ರಷ್ಯಾ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ದ್ವಿತೀಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಂತೂ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್ ಮೇಲೆ ಜರ್ಮನಿ ಹಠಾತ್ ದಾಳಿಯೆಸಗಿದ್ದು ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಅದರಾಚೆಯ ಅಮೆರಿಕವನ್ನು ರಷ್ಯಾಗೆ ಸಾಮರಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿರಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಮೇಲೆ ಅವು ಮೂರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಜರ್ಮನಿಯನ್ನು ಬಡಿದುಹಾಕಿದ್ದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

ಆದರೆ ಯುದ್ಧಾನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ಯೂರೋಪ್ ನ್ಯಾಟೋ ಚಾಮರದಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್ ವಿರುದ್ಧ ಶೀತಲ ಸಮರಕ್ಕಿಳಿಯಿತು. ಅದು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಯುದ್ಧದ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿದ್ದುದು ಮಾನವಕುಲದ ಅದೃಷ್ಟ. ಮೂರೂವರೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಶೀತಲ ಸಮರ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡ ನಂತರ ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಯೂರೋಪ್ ನಡುವೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಕಾರ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿತು. ಆ ಸ್ನೇಹ-ಸಹಕಾರಗಳ ಸುವರ್ಣಯುಗಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ತಂದದ್ದು ರಷ್ಯಾ ಯೂಕ್ರೇನ್ ಸಮರ. ಇಂದು ರಷ್ಯಾ ವಿರುದ್ಧ ಯೂರೋಪ್ ಅದೆಷ್ಟು ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡಿದೆಯೆಂದರೆ ರಷ್ಯಾ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ದಾಳಿಯೆಸಗಲು ಯೂರೋಪ್ ತಯಾರಾಗಿದೆಯೆಂದು ನ್ಯಾಟೋ ಮಹಾ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ! ಇದೇ ಡಿ. 2ರಂದು ಬಂದ ಆ ಬೆದರಿಕೆಗೆ ರಷ್ಯಾ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಸಮರಕ್ಕೆ ನಾವು ತಯಾರಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು! ಅದಾದ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪ್​ನ ಆರ್ಥಿಕ ನಿಯೋಗ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ! ಈ ಚಮತ್ಕಾರದ ಮರ್ಮವೇನು?

ಶೀತಲ ಸಮರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಯೂರೋಪ್​ನಿಂದ ವಿಮುಖಗೊಂಡು ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್​ಗೆ ಹತ್ತಿರಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ರಕ್ಷಣಾ ಅಗತ್ಯಗಳ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿದುದು ಸೋವಿಯೆತ್ ಯೂನಿಯನ್​ನಿಂದಲೇ. ಅತ್ತ ಯೂರೋಪ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿತ್ತೆಂದರೆ 1971ರ ಯುದ್ಧದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು ಫ್ರೆಂಚ್ ಜಲಾಂತರ್ಗಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧನೌಕೆಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವು ಬಾಲ ಮುದುರಿಕೊಂಡು ಓಡಿದ್ದು ಸೋವಿಯೆತ್ ನೌಕಾಸೇನೆ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಇತ್ತ ಧಾವಿಸತೊಡಗಿದಾಗ. ಇಂದು ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಶತ್ರುತ್ವ ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾ ನಡುವೆ ಮರುಕಳಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅವೆರಡಕ್ಕೂ ಭಾರತ ಬೇಕಾಗಿದೆ! ಇದು ಹೇಗಾಯಿತು?

ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟ ಇಂದು ಚೀನಾವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಯೋಗಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಇಂಧನ ಮೂಲವಾಗಿ ರಷ್ಯಾ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ ಅದರಿಂದ ಅಗಾಧ ಲಾಭ ಗಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಜತೆ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳ ಅಗತ್ಯದ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ರಷ್ಯಾ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ಇಳಿಸಿದ ಭಾರತ 4-5ನೇ ತಲೆಮಾರಿನ ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಯೂರೋಪ್​ನ ಪ್ರಮುಖ ಯುದ್ಧೋಪಕರಣಗಳ ಉತ್ಪಾದಕ ಫ್ರಾನ್ಸ್​ನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 5ನೇ ತಲೆಮಾರಿನ ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳಿಗಾಗಿ ರಷ್ಯಾದತ್ತ ನೋಡುವುದಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿ ಮಾಸ್ಕೋದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಕೆರಳಿಸಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವಾಯು ಸುರಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿ ರಷ್ಯಾ ಮೇಲೆ ಭಾರತದ ಅವಲಂಬನೆ ಇನ್ನೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವಂತಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಸಮಾನ ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಯೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಯೂರೋಪ್ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಭಾರತ ಇಂದು ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇದೇ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತಾನು ವಿಧಿಸಿದ ಅರ್ತಾಕ ಆಮದು ಶುಲ್ಕ ತನಗೇ ಹಾನಿಕಾರಕ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜತೆಗೆ ತಮ್ಮ ನೀತಿಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾದಿಂದ ದೂರ ಒಯ್ದು ರಷ್ಯಾ (ಮತ್ತು ಚೀನಾದ) ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಅಮೆರಿಕಾದ ದೂರಗಾಮಿ ಸಾಮರಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಕ ಎಂದೂ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್​ಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾಗೂ ಭಾರತ ಬೇಕು. ಈ ಪರಿಪೇಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಅಗತ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಂದು ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾಗಳಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಾರತ ಆಕರ್ಷಣೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಆರ್ಥಿಕ ಅನುಕೂಲಗಳಿಗೂ ಆಚಿನ ಕಾರಣಗಳೂ ಇವೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೆ ಯಾವೊಬ್ಬ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯೂ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣಾವಧಿಯನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಇದು ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ಆ ದೇಶದ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ತಂದ 27ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದಾಗಿ ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಕೈಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅಧಿಕಾರ ಬಂದು ಆತ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಸೇನಾ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುವ ಹಾದಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ತೋರಿಕೆಗಾದರೂ ಇದ್ದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಲಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 1998ರಿಂದಲೂ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ಥಿರತೆ ಇದೆ, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯೂ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ಬಾಧಿತವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜತೆಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರವೂ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಅವಘಡವಿಲ್ಲದೇ ಜರುಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ತುಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಇರುವ ಯೂರೋಪ್​ನ ಆಯ್ಕೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ಆಗಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದಾಗಿ ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಫಿನ್​ಲ್ಯಾಂಡ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತೀರ್ಮಾನ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಯೂರೋಪ್​ನ ಮುಂದಿನ ನೀತಿಯ ಪೂರ್ವಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನು ಯೂಕ್ರೇನ್​ನತ್ತ ಹೊರಳೋಣ. ಆ ದೇಶ 1991ರಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತದ್ದುಂಟು. ನಮ್ಮ ಪೋಕ್ರಾನ್-2 ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಇಂದು ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಭಾರತದ ತೈಲ ಆಮದನ್ನೂ ಕಟುವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಿದ್ದುಂಟು. ಆದರೀಗ ರಷ್ಯಾ ವಿರುದ್ಧ ಸೋಲುತ್ತಿರುವ ತಾನು ತನ್ನ ಮಾನ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೆಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಯೂರೋಪ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾಗಳ ಹಣ ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು, ಅದಾಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ರಷ್ಯಾ ಜತೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದ ಸಹಕಾರದಿಂದಷ್ಟೇ ಎಂದು ಯೂಕ್ರೇನ್​ಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇಂದು ಯೂಕ್ರೇನ್​ನ ಡೀಸೆಲ್ ಅಗತ್ಯದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತ. ಆ ಡೀಸೆಲ್ ಅನ್ನು ಭಾರತ ತಯಾರಿಸುವುದು ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಚ್ಚಾತೈಲದಿಂದ! ಇದರರ್ಥ ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಭಾರತ ತೈಲ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಡೀಸೆಲ್ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಚಕಾರ ಎಂದು ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ತಡವಾಗಿಯಾದರೂ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ರಷ್ಯನ್ ತೈಲದ ಆಮದಿಗಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದು ಆಷಾಢಭೂತಿತನ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ತನಗೆ ಮಂಗಳಾರತಿ ಎತ್ತುವ ಮೊದಲೇ ಭಾರತದ ಜತೆ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ನವದೆಹಲಿಯ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಜಾಣತನ ಎಂದು ಆ ದೇಶದ ಮಾಜಿ ವಿದೂಷಕ, ಹಾಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಝೆಲೆನ್​ಸ್ಕಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!

ಇವೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಇಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಎಲ್ಲರ ಹಿತೈಷಿ, ಭಾರತ ಸರ್ವಮಾನ್ಯ. ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡದೇ, ದೇಶದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುವ ಸಾಮರಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ರೂಪಿಸಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರ ಫಲ ಇದು.