ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗುವ ತಂತ್ರ ಉಲ್ಟಾ!; ಸ್ವಂತ ಬಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ರಾಹುಲ್ ನಾಯಕತ್ವವೇ ಹೊಣೆ? Congress Decline

ಕಳೆದ ಜೂನ್ 8 ರಂದು ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇಂಡಿಯಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಅಸಮಾಧಾನ ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಿತ್ತು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸೋತ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಡಿಎಂಕೆ ಸಭೆಯನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿತ್ತು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಸೋತ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ಕೂಡ ಸಭೆಯಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಸಭೆಯ ಒಳಗಡೆ ಅಖಿಲೆಶ್ ಯಾದವ್ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿ ಯಾದವ್ ಅವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಿಡಿಕಾರಿದರೆ, ಹೊರಗಡೆ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ರಾಮಚಂದ್ರ ಗುಹಾ ಅವರು, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾದರೆ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನೇರವಾಗಿಯೇ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ್ದರು.

ಪ್ರಸ್ತುತ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಚುನಾವಣಾ ಗ್ರಾಫ್ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರೇ ನೇರ ಹೊಣೆ. ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಿಂದ ಪಕ್ಷದ ಸರಣಿ ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ನಾಯಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ರಾಹುಲ್ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವು ತಳಮಟ್ಟದ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವಂತಹ ಬಲವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ, ಎರಡನೇ ಆರೋಪವಾದ ಇಂಡಿಯಾ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬಿರುಕಿಗೆ ರಾಹುಲ್ ಅವರೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವ ವಾದ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಸೋಲು ಕಂಡ ಬಹುತೇಕ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನ ಯಾವುದೇ ಬಲವಾದ ಒಕ್ಕೂಟ ಅಥವಾ ಸೀಟು ಹಂಚಿಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ನಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲದ ಒಕ್ಕೂಟ ಮುರಿಯಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದ್ದಿದೆ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ: ಇಲ್ಲಿ ಮಮತಾ ನೇತೃತ್ವದ ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮೊದಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜೊತೆ ಯಾವುದೇ ಮೈತ್ರಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ದ್ರೋಹ ಬಗೆಯುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೇರಳ: ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಡಿಎಫ್ ಮತ್ತು ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್‌ಡಿಎಫ್ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವೈರಿಗಳು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಕ್ಕೂಟ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಅವರ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿದೆ. ಇದನ್ನು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬಿರುಕು ಎನ್ನುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಮೂರ್ಖತನ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹರಿಹಾಯ್ದಿದ್ದಾರೆ.

ತಮಿಳುನಾಡು: ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಡಿಎಂಕೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ನಟ ವಿಜಯ್ ಅವರ ‘ತಮಿಳಗ ವೆಟ್ರಿ ಕಳಗಂ’ (TVK) ಪಕ್ಷದ ಅಲೆ ಇರುವುದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೂ ರಾಹುಲ್ ಮೈತ್ರಿ ಧರ್ಮ ಪಾಲಿಸಿದ್ದರು. ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿದು ಡಿಎಂಕೆ ಧೂಳೀಪಟವಾದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಟಿವಿಕೆ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಡಿಎಂಕೆಯ ಸಿಟ್ಟು ಸೋಲಿನ ಆಕ್ರೋಶವೇ ಹೊರತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ದ್ರೋಹದ್ದಲ್ಲ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಅಸಲಿ ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಇರುವುದು ಒಕ್ಕೂಟದ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ದೇಶದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಬಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ.

ದೇಶದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಐದು ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಬಿಹಾರ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ಒಟ್ಟು 249 ಲೋಕಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಈ ಐದೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಸದರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ 32 ಆಗಿದ್ದು. ಇನ್ನು ಈ ರಾಜ್ಯಗಳ ಒಟ್ಟು 1,462 ವಿಧಾನಸಭಾ ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬಳಿ ಇರುವುದು ಕೇವಲ 72 ಸೀಟುಗಳು ಮಾತ್ರ. ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಹಳೆಯ ತಂತ್ರ ಈಗ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ನಾಯಕರ ನಡುವಿನ ಆಂತರಿಕ ಕಿತ್ತಾಟ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿದೆ. ಇದನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕರ್ನಾಟಕ: ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಭಿನ್ನಮತದ ನಂತರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಡಿ.ಕೆ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆಯಾದರೂ ಆಂತರಿಕ ಬೇಗುದಿ ಇನ್ನೂ ತಣ್ಣಗಾಗಿಲ್ಲ.

ರಾಜಸ್ಥಾನ: ಇಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ್ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಮತ್ತು ಸಚಿನ್ ಪೈಲಟ್ ನಡುವಿನ ಹಳೆಯ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತೆ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದೆ.

ತೆಲಂಗಾಣ: ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎ. ರೇವಂತ್ ರೆಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ವೀಕ್ಷಕಿ ಮೀನಾಕ್ಷಿ ನಟರಾಜನ್ ನಡುವೆ ಬಹಿರಂಗ ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಚುನಾವಣೆ ಎದುರಿಸಲಿರುವ ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಡೆದ ಮನೆಯಾಗಿದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತೀರ್ಪು ಎಂದರೆ—ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ತಳಮಟ್ಟದ ಅವನತಿಗೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರೇ ನೇರ ಹೊಣೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನಾಯಕರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದಾಗಿ ಇಂಡಿಯಾ ಒಕ್ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಬಿರುಕಿಗೆ ಅವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ತಪ್ಪು. ದಿಲ್ಲಿಯ ಹೋಟೆಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸಭೆ ನಡೆಸಿ ಜಂಟಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹೊರಡಿಸುವುದರಿಂದ ಒಕ್ಕೂಟ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಮರುನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವ ಕಠಿಣ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮುಂದಾಗಬೇಕಿದೆ,(ಏಜೆನ್ಸೀಸ್).