ಹೋಗಲಿ, ಅಮೆರಿಕನ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಹೊರನಡೆದ ಮೇಲೆ ಕರಾಕಸ್ನ ಸಮಾಜವಾದಿ ಸರ್ಕಾರ ತೈಲ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಜನತೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿತೇ? ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ವೆನೆಜುವೆಲಾದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ಬೃಹತ್ ತೈಲನಿಕ್ಷೇಪವಿರಬಹುದು, ಅದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ತೈಲ ಮಂದವಾದುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದೂ, ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದೂ ತ್ರಾಸದಾಯಕ, ವೆಚ್ಚದಾಯಕ. ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಕೌಶಲ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವೆನೆಜುವೆಲನ್ನರು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ವೆನೆಜುವೆಲಾದ ತೈಲ ರಫ್ತು ಏಕಾಏಕಿ ಕುಗ್ಗಿಹೋಯಿತು. ಜತೆಗೆ ವ್ಯಗ್ರ ಅಮೆರಿಕ ವಿಧಿಸಿದ ಆರ್ಥಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರಗಳಿಂದಾಗಿ ರಫ್ತಿಗೂ ಸಂಚಕಾರ ಬಂತು. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಚೀನಾ, ಉತ್ತರ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ್ದೇ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳ ಆಮದಿನಿಂದ ಬಂದ ಹಣವನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಸಮಾಜವಾದಿ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಜಾಯಮಾನದಂತೆ ಚಾವೆಝå್ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಫೆಬ್ರವರಿ 2013ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮಡುರೊ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಸರಿಸಿದ ಪುಕ್ಕಟೆ ನೀತಿ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಮಾರಕವಾಯಿತು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೀಸೆಲ್ ಜತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯಸೇವೆ, ಪ್ರಯಾಣ ಸೌಲಭ್ಯ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪುಕ್ಕಟೆಯಾಗಿ ನೀಡತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ತೈಲ ಆದಾಯ ರಾವಣನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅರೆಕಾಸಿನ ಮಜ್ಜಿಗೆಯಾಯಿತು.