Left Free India: ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು: ದೇಶದ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲ ಈಗ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ!

ಸೋಮವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 1:30ರ ವೇಳೆಗೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕೇರಳದ 140 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪೈಕಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಡಿಎಫ್ (UDF) 88 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರೆ, ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಎಡರಂಗ ಕೇವಲ 37 ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಕುಸಿದಿದೆ. ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ಅಧಿಕೃತವಾದರೆ, 1970ರ ನಂತರ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ದೇಶದ ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯ ಗದ್ದುಗೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಕರನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಿಸಿದೆ.

1996ರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಕಾಶ: 30 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಅವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ)ನ ಪಾಲಿಟ್ ಬ್ಯೂರೋ ಅಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಅವರು "ಐತಿಹಾಸಿಕ ತಪ್ಪು" ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದರು.

2008ರ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಶಕ್ತಿ: ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅಂದು ಎಡಪಕ್ಷಗಳ 60 ಸಂಸದರು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದರು. ಇಂಡೋ-ಯುಎಸ್ ಪರಮಾಣು ಒಪ್ಪಂದದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಬಲ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸರ್ಕಾರವನ್ನೇ ಪತನದ ಅಂಚಿಗೆ ತಂದಿದ್ದವು. ಅಂದು ಬಂಗಾಳ, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರಾದಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳೇ ಆಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ (2011): ಸತತ 34 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರ 'ಪರಿಬರ್ತನ್' ಅಲೆ ಧೂಳೀಪಟ ಮಾಡಿತು. ಇಂದು ಅಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿವೆ.

ತ್ರಿಪುರಾ (2018): ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮಾಣಿಕ್ ಸರ್ಕಾರ್ ಅವರ ಸರಳ ಆಡಳಿತವಿದ್ದ ತ್ರಿಪುರಾದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕೇಸರಿ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಎರಡನೇ ಭದ್ರಕೋಟೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿತು.

ಕೇರಳ (2026): 2016 ಮತ್ತು 2021ರಲ್ಲಿ ಸತತವಾಗಿ ಗೆದ್ದು ಬೀಗಿದ್ದ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಅವರಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಮತದಾರ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಕೇರಳದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ 'ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ'ಯನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.

1957ರಲ್ಲಿ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದ ಮೊದಲ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಚುನಾಯಿತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯಾದಾಗ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಭಾರತದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಮತದಾರರು ಬಲಪಂಥೀಯ ರಾಜಕಾರಣ ಅಥವಾ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳತ್ತ ಒಲವು ತೋರುತ್ತಿರುವುದು ಎಡಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿದೆ. ಯುವ ಮತದಾರರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಈ ಪತನಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಈ ಫಲಿತಾಂಶ ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಸೋಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತದ ಸಕ್ರಿಯ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಅಸ್ತಮಾನದ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿದೆ,(ಏಜೆನ್ಸೀಸ್).