ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ನಂತರ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ನುಸುಳುವುದು ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. 1946ರ ಅವಿಭಜಿತ ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ಗೆ ಬಹುಮತ ನೀಡಿ, ಆ ಹಿಂದೂ-ವಿರೋಧಿ, ಭಾರತ-ವಿರೋಧಿ ಪಕ್ಷದ ದೇಶವಿಭಜನಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ; 1946ರ ಆಗಸ್ಟ್ 16ರಂದು ಮಹಮದ್ ಆಲಿ ಜಿನ್ನಾರ ‘ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಕ್ಷನ್ ಡೇ’ ಎಂಬ ಕೋಮುವಾದಿ ಕರೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ‘ದ ಗ್ರೇಟ್ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕಿಲಿಂಗ್ಸ್’ ಎಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕುಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳ ಮಾರಣಹೋಮವನ್ನು ನಡೆಸಿ ದೇಶವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಸಿದ ಬಂಗಾಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೇಶ ಒಡೆದು ತಮ್ಮ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರದೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಜತೆಗೆ ಅಸ್ಸಾಂಗೂ ಕಳ್ಳತನದಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿ ಬರತೊಡಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ? ಹೀಗೆಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಆ ಅಕ್ರಮ ನುಸುಳುವಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ದನಿಯೆತ್ತಿದವರಲ್ಲಿ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಸಹಾ ಒಬ್ಬರು. ಆಗಸ್ಟ್ 2005ರಲ್ಲಿ ಟಿಎಂಸಿ ಸಂಸದೆಯಾಗಿ ಅವರು ಲೋಕಸಭೆಯ ಮಾನ್ಸೂನ್ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶೀಯರ ಅಕ್ರಮ ವಲಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಾವುಕರಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ, ಅಕ್ರಮ ವಲಸೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಕೇಂದ್ರದ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು. ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅದೇ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೆ ಮಂತ್ರಿಯಾದರು, ಅದಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ತೆರೆಯುವುದರೊಳಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೂ ಆದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರ ಅಕ್ರಮ ವಲಸೆ ವಿರೋಧಿ ಧ್ವನಿ ಬಂದ್ ಆಗಿಹೋಯಿತು.