ಅತಳ, ಸುತಳ, ವಿತಳ ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್!

ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ ದಿಗಜ ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ಕಂಪನಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಿದೆ. ಕಂಪನಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸರಣಿ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಯೋಜನೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿದು. ಮೈಕ್ರೋಸಾಫ್ಟ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆಂದು ಹದಿನೇಳೂವರೆ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಟೆಕ್ ದೈತ್ಯ ಕಂಪನಿಯಾದ ಗೂಗಲ್ ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ 15 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ವೆಚ್ಚದ ನೂತನ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಭರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಉಬರ್ ಕಂಪನಿ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಅಹಮದಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಅದಾನಿ ಕಂಪನಿಯ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಚೊಚ್ಚಲ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ನಿರ್ಮಿಸಲಿರುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದೆ.

ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ವೇಗ ನೋಡಿದರೆ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳು ಊಹೆಗೂ ನಿಲುಕದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಲಿವೆ ಎಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಈ ಮನ್ವಂತರಕ್ಕೆ ತಾವೂ ಅಷ್ಟೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಆಣಿಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಆಟದಿಂದಲೇ ಹೊರಬೀಳುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿರುವ ಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಭಾರಿ ರಕಮ್ಮನ್ನು ತಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳೆಂದರೆ ನೀಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿರುವ ಟೇಬಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಲ್ಯಾಪ್‌ಟಾಪ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲೋಕದ ಧಾತೇ ಇಲ್ಲದೇ ಅದೇನೋ ಕುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಯುವತಲೆಗಳು. ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು. ಆ ಕೊಠಡಿಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಪಾಟಿನೊಳಗೆ ಚೌಕಾಕಾರದ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಿರು​ವ, ಮೈಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಮಿಂಚುಹುಳದಂತೆ ಚಕಚಕನೆ ಮಿಟುಕುವ ಬಣ್ಣಗಳ ಲೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ‘ಸರ್ವರ್’ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಷಿನ್ನುಗಳು. ಅವುಗಳ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗಾಳಿಪಟದ ಬಾಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್‌ಗಳು... ಇವಿಷ್ಟನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು.

ಇಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ‘ಸರ್ವರ್’ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಸ್ಟ್ ಡಬ್ಬಿಯಂತೇ ತನಗೆ ತಲುಪಿಸಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಫೈಬರ್ ಮೂಲಕ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಊರಿನಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಇದೊಂಥರ ಪೋಸ್ಟ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಿಂದ ಮುಖ್ಯ ಕಚೇರಿಗೆ ಟಪಾಲನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ತರಹದ ಸಂಯೋಜನೆ. ಇಂತಹ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳು ಮುಂಚೂಣಿ ಐಟಿ ಕಂಪನಿಗಳ ಮಾಲೀಕತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದು ಆ ಕಂಪನಿಗಳು ಬೇಡಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಯ್ದ ದೇಶ ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹರಡಿರುವ ಆಪ್ಟಿಕಲ್ ಫೈಬರ್ ಜಾಲ ಇಂತಹ ಒಂದೊಂದು ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನೂ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂತಹ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳು ತನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಕಂಪನಿಯೊಂದರ ಸರ್ವರ್‌ನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಮತ್ಯಾವುದೋ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಉಂಟು.

ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಈ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯೆಂಬ ಮಹಾಶಯ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇ ತಡ ಸರ್ವರ್‌ಗಳು ನಿಭಾಯಿಸುವ ದತ್ತಾಂಶದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಮೊದಲಿದ್ದ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ಕ್ಷಮತೆಗಿಂತ ಹಲವು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಇದು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಗದಷ್ಟು ಏರಲಿದ್ದು, ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದೊಡ್ಡ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಆಡುವ ಖಾತ್ರಿ ಇರುವ ಕಾರಣ ಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಅದಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿವೆ.

ಒಂದೆಡೆ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಯುವಜನರ ನೌಕರಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಿದೆಯೆಂಬ ಆತಂಕದ ನಡುವೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೇಡಿಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವುದು ಮುಳುಗುವವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿ ಸಿಕ್ಕಂತಾಗಿದೆ. ಇದು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದೆಂಬ ಆಶಾಭಾವನೆ ನಾಯಕರುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಟೆಕ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಕ್ರಾಂತಿ. 2020ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನ ಕ್ಷಮತೆ 375 ಮೆಗಾವಾಟ್‌ನಷ್ಟಿದ್ದರೆ 2025ಕ್ಕೆ ಅದು 1500 ಮೆಗಾವಾಟ್‌ಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಳದ ಜತೆಗೆ ಭಾರತದ ಬಳಕೆದಾರರ ದತ್ತಾಂಶ ದೇಶದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗದೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳಲ್ಲೇ ಭದ್ರವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ಹೊಸ ನೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಅವು ಕತ್ರಿಗೊಂದು ಮುರ್ಕಿಗೊಂದರಂತೆ ತಲೆಯೆತ್ತುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದು, ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನಂತೆ ಭಾರತದ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನ ಕ್ಷಮತೆ 2031ರಲ್ಲಿ ಹಾಲಿ ಇರುವುದರ ಏಳು ಪಟ್ಟು ಅಂದರೆ 10.5 ಗಿಗಾವಾಟ್‌ಗೆ ತಲುಪಲಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಅದು ಬಳಸುವ ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಬಳಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆಲ್ಲ ಅದರ ಕ್ಷಮತೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಂಡವಾಳ ಸೆಳೆತ ಸಮರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕವೂ ತನ್ನ ಪಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಅಣಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹೊಸ ಮಜಲು ನೂತನ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹವೇ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತೆರಬೇಕಾಗಿರುವ ಶುಲ್ಕ ಮಾತ್ರ ಖಂಡಿತ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತಂಪಾಗಿರಿಸಲು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಮೆಗಾವಾಟ್‌ವೊಂದಕ್ಕೆ ಅಜಮಾಸು 25 ಮಿಲಿಯನ್ ಲೀಟರ್ ನೀರಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಈ ನೀರುಬಾಕ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟಿವೆ. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟ ಪಾತಾಳ ತಲುಪುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹೊಸ ನೀರುಬಾಕನ ಎಂಟ್ರಿ ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಇದೀಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ವಿರೋಧದ ಕಾರಣ ಇದು ಹೊಸ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ತೊಡಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ಟೆಕ್ ಧಣಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದಕ್ಕೊಂದು ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಒದಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದು ಶೀಘ್ರವೇ ನನಸಾಗುವ ಭರವಸೆ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳು ಸ್ಥಳೀಯರ ಪಾಲಿನ ನೀರನ್ನು ಕಬಳಿಸುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ದಾಹಕ್ಕೆ ಬದಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದ ಮೈಕ್ರೊಸಾಫ್ಟ್ ಕಂಪನಿಯ ಟೀಂ ಮೀಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ಕಿಯೊಬ್ಬ ಲಘುಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ‘ಈ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳನ್ನೇ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ’ ಎಂದು ಹರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟರೂಪ ನೀಡಿತು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೇ ಮೈಕ್ರೊಸಾಫ್ಟ್‌ನ ‘ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನತಿಕ್’. ಸಬ್‌ಮೆರಿನ್ ವಿನ್ಯಾಸಕಾರರ ತಂಡದ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಅಣಿಯಾದ 40 ಅಡಿ ಉದ್ದದ ನೌಕೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ಕಾಟ್ಲೆಂಡ್‌ನ ಆರ್ಕ್ನಿ ದ್ವೀಪದಿಂದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ 120 ಅಡಿಯಷ್ಟು ಕೆಳಗೆ ಬಿಡಲಾಯಿತು. 864 ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ನತಿಕ್ ನೀರಿಗಿಳಿದಿದ್ದು 2018ರಲ್ಲಿ. ಮುಂದಿನ 2 ವರ್ಷ ನೀರಡಿ ಅದರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ ನಂತರ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಅದರೊಳಗಿನ ಉಪಕರಣಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆಯ ಜತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂತು. ಈ ಅನುಭವದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಕ್ರೊಸಾಫ್ಟ್ ಸುಧಾರಿತ ಆವೃತ್ತಿಯ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆ.

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿರುವ ಚೀನಾ 2,000 ಸರ್ವರ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗಜಗಾತ್ರದ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಅನ್ನು ಶಾಂಘೈ ಸಮೀಪದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿಳಿಸಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ಕಂಟೇನರ್‌ನೊಳಗೆ ಸರ್ವರ್ ಮತ್ತಿತರ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಅದರಲ್ಲಿ ಶುಷ್ಕ ಸಾರಜನಕವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ ಸೀಲ್ ಮಾಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯದು. ಕಂಟೇನರ್ ಅನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಡಲ ನೀರಿಗೆ ಸಾರಜನಕವು ಒಳಗಿರುವ ಉಪಕರಣಗಳು ಹೊರಸೂಸುವ ಶಾಖವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಒಳಗಿನ ವಾತಾವರಣವು ಶುಷ್ಕ符号 ಮತ್ತು ತಂಪಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಒಟ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆ ಕುಗ್ಗಿ ಉಪಕರಣಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಬಾಳಿಕೆ ಬರುತ್ತವೆಂಬುದು ಇದರ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳ ಹೇಳಿಕೆ. ಜತೆಗೆ ಪಕ್ಕದ ಕಡಲ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿರುವ ಸೌರ ಮತ್ತು ಪವನಯಂತ್ರಗಳು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಈ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗೆ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯುತ್‌ನ ಜರೂರತ್ತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಡಲಾಳದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಆಪ್ಟಿಕ್ ಫೈಬರ್ ಕೇಬಲ್‌ಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಅನುಕೂಲದ ಜತೆಗೆ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಕಡಲತೀರದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ದತ್ತಾಂಶದ ಪ್ರಸರಣದ ಸಮಯವೂ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ತಗ್ಗುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೂ ಇದರ ಹಿಂದಿದೆ.

ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮತ್ತೊಂದು ತಂಡ ಸೂರ್ಯನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಸ್ಪೇಸ್‌ಎಕ್ಸ್, ಸ್ಟಾರ್ ಕ್ಲೌಡ್, ಗೂಗಲ್‌ನಂತಹ ಘಟಾನುಘಟಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕಸರತ್ತು ನಡೆಸಿವೆ. ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಹಲವು ಸವಾಲುಗಳಿದ್ದು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅನುಕೂಲತೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಅಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಸೌರಶಕ್ತಿ. ಆದರೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಸೌರಫಲಕಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸುವುದು ವೆಚ್ಚದಾಯಕ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಶೀತ ವಾತಾವರಣ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ತೊಂದರೆಗಳಿವೆ. ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಅತಿಶೀತ ಪ್ರದೇಶವೇನೋ ಹೌದು, ಆದರೆ ಉಪಕರಣವೊಂದು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ನೇರಾನೇರವಾಗಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಹಿಂದುಗಡೆ ಇದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಳೀಯ ತಾಪಮಾನ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುವುದರ ಕಾರಣ ಮೈನಸ್ 100ರಿಂದ ಪ್ಲಸ್ 120 ಡಿಗ್ರಿವರೆಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಉಷ್ಣನಿರೋಧಕ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು. ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಶಾಖವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ರೇಡಿಯೇಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿನ ವಿಕಿರಣಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಉಪಕರಣಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಲೇಪನ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿಯಿಂದ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಲೇಸರ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಆ ಸವಾಲಿಗೂ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ.

ಈ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶದ ಯೋಜನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮಿತಿಯ ಕಾರಣ ಇದೊಂದು ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಹಾರವೆಂದೇ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನರಿತ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹಲವು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್‌ಗಳು ಇದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನಭಕ್ಕೆ ಹಾರಲಿವೆ. ಭಾರತವೂ ಈ ರೇಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದು ಬೆಂಗಳೂರು ಮೂಲದ ಸ್ಟಾರ್ಟಪ್ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಮತ್ತು ಸರ್ವಂ ಜತೆಯಾಗಿ ‘ಪಾಥ್ ಫೈಂಡರ್’ ಎಂಬ 200 ಕಿಲೋ ತೂಗುವ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಅನ್ನು ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶಕ್ಕೆ ಚಿಮ್ಮಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ಯಶಸ್ಸು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ತಗ್ಗಿಸಲು ಹೊಸ ದಾರಿ ಹುಡುಕಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸೋಣ ಅಲ್ಲವೇ?