ಕಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಮಮತಾಮಯಿ ಸುತ್ತಿಗೆಯೂ

ಇನ್ನೊಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಅಸ್ಸಾಂ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕೇರಳ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಘೊಷಿಸಲಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕಾರಣ ಹಾಗೂ ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಒಳರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿನ ಸಮೀಕರಣಗಳು ಏಕಾಏಕಿ ಹಾಗೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿವೆ.

ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಹಿಮಂತ ಬಿಸ್ವ ಶರ್ಮರ ಬಿಜೆಪಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದುವರಿಕೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅದು ತನ್ನ ಪಾಳಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೂ ಆ ಮೂಲಕ ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ವತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್! ಪ್ರದೇಶ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸಮಿತಿಯ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸಂಸದ ಗೌರವ್ ಗೊಗೊಯ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ವಿವರಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಶೇಷ ತನಿಖಾ ತಂಡದ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಶರ್ಮ ಘೊಷಿಸಿದ್ದು ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಲು ಗೊಗೊಯ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿರುವುದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಪ್ರದೇಶ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಭೂಪೇನ್ ಬೋರಾ ಪಕ್ಷ ತೊರೆದಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತಿರುವುದು ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಲಿದೆ. ಇದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸುವುದು ನಿರೀಕ್ಷಿತ.

ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೂ ಹಾಗೂ ಡಿಎಂಕೆ ಜತೆ ಚುನಾವಣಾ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದರಾಚೆಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ ಆಸೆಗಣ್ಣನ್ನು ಡಿಎಂಕೆ ಲೆಕ್ಕಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲೂ ತನಗೆ ಪಾಲು ಬೇಕೆಂಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಟಾಲಿನ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಲು ನೀಡುವುದು ಎಂದರೆ ಪುಕ್ಕಟೆ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜನಬೆಂಬಲದಲ್ಲೂ ಪಾಲು ನೀಡಿದಂತೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆ ಪಳಗಿದ ಚತುರ ರಾಜಕಾರಣಿ ತಿಳಿದೇ ಇದ್ದಾರೆ.

ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೆಚ್ಚಿನದಕ್ಕೆ ಆಸೆಪಡಬಾರದು ಎನ್ನುವುದು ಅವರ ನಿಲುವು. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ತಮ್ಮ ಈ ನಿಲುವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ ತುಸುವಾದರೂ ಉದಾರತೆ ತೋರದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ಗಿಲ್ಲ. ಡಿಎಂಕೆ ಹಾಕಿದ ತುತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದುಕೊಂಡು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದಷ್ಟೇ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ಗೆ ಉಳಿದಿರುವ ಗತಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದಕ್ಕೆ ಆಸೆಪಟ್ಟರೆ, ಏನೋ ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮನುಷ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತವಾಗದೇ ದೇವತಾರೂಪದ ಅತಿಯಾಸೆ ತೋರಿ ಮನುಷ್ಯರೂಪವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮೂಲರೂಪವನ್ನೇ ಪಡೆದು ಮರವೇರಿದ ಕೋತಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಸ್ಥಿತಿ.

ಪಕ್ಕದ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್​ಡಿಎಫ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಡಿಎಫ್ ನಡುವೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗುವ ಪರಿಪಾಠವನ್ನು ಕಳೆದ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್​ಡಿಎಫ್ ಮುರಿದು ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿತಷ್ಟೇ.

ಈ ಸಲವೂ ಹಾಗೇ ಆಗುವ ಸೂಚನೆಗಳು ದಟ್ಟವಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಯುಡಿಎಫ್ ಸತತ ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಹೊರಗೆ! ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆಯವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯತ್ತ ಸರಿಯುತ್ತ ಒಂದು ದಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ಗೆ ಆಘಾತ ನೀಡುವ ಸಂಭಾವ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ನಾಯಕ ಮತ್ತು ತಿರುವನಂತಪುರಂ ಸಂಸದ ಶಶಿ ತರೂರ್ ಮತ್ತೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಖರ್ಗೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಿಳಿದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಸೂಚನೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವುದು ಇಂದು ಆ ವಿದ್ಯಾವಂತರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ಗೇನೂ ಅದೃಷ್ಟ ತರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೀಗ ಬಿಜೆಪಿ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲೀಗ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಮುದಾಯವೂ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕನೆಂದು ತಿಳಿಯತೊಡಗಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ಕೇರಳದ ಪ್ರಮುಖ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್ ತಾವೊಬ್ಬರು ಗಾಂಧಿಯನ್, ನೆಹ್ರೂವಿಯನ್, ರಾಜೀವಿಯನ್; ಆದರೆ ರಾಹುಲಿಯನ್ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಘೊಷಿಸಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ಕಂಪನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಚಾಯ್ವಾಲಾ ಎಂದು ಕರೆದು, ಅವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಚೇರಿಯ ಹೊರಗೆ ಚಾಯ್ ಮಾರಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದ; ಮೋದಿಯವರನ್ನು ನೀಚ ಎಂದು ಹೀಯಾಳಿಸಿ, ನಂತರ ಪಕ್ಷವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ತಿರಸ್ಕಾರ ಎದುರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ‘ನನಗೆ ಹಿಂದಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಾರದು, ನನ್ನ ಪದಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಬೇಡಿ’ ಎಂದು ತಿಪ್ಪೆ ಸಾರಿಸಿದ; ‘ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ’ ಎಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡ ಈ ಹರಕುಬಾಯಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯತ್ತ ಹೊರಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ.

ಅವರಿಗೆ ಮಣೆ ಹಾಕಲು ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಾವು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗ, ಆದರೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಡೆನುಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದವನಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ, ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರದ ಪರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೇರಿ ಜೋಸೆಫ್ ಮತ್ತು ವಿ.ಕೆ. ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ನೀಡಿದ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಧನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿ, ಮೆಚ್ಚಿ, ಈ ಬೇಸಿಗೆಯ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎಲ್​ಡಿಎಫ್ ವಿಜಯಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ತೋರಿದ್ದಾರೆ. ಜತೆಗೆ ತಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತಿದ ಪವನ್ ಖೇರಾರಂತಹವರೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಇಂದಿನ ದುರ್ಗತಿಗೆ ಕಾರಣ ಎಂದೂ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಪಕ್ಷದಲ್ಲಾಗಲೀ, ದೇಶದಲ್ಲಾಗಲೀ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರದ ‘ಸ್ವಘೊಷಿತ ಗಾಂಧಿಯನ್, ನೆಹ್ರೂವಿಯನ್, ರಾಜೀವಿಯರ್’ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್​ರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜಕಾರಣದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ಋಣಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ ಬೀರಲಾರವು. ಆದರೆ ಅವು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್​ಡಿಎಫ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ತುತ್ತೂರಿಯಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗಬಹುದು, ಆ ಮೂಲಕ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗ ವರ್ಗವನ್ನು ತುಸುವಾದರೂ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂಬಹುದು. ಇಂದು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್​ಡಿಎಫ್​ಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಒಡ್ಡುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯನ್ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗ ವರ್ಗವನ್ನು ಯಾವ ವಿಧಾನದಿಂದಾದರೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಅಂತಹ ಯಾವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಅವರು ಬಿಡಲಾರರು.

ಈಗ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಸಂಸತ್​ನ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಡೆನುಡಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ರಾಜ್​ದೀಪ್ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ ತೀಷ್ಷ್ಣ ಟೀಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನೇನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವರಿರುವುದು ದೇಶದ ಒಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ವಾರ್ತಾ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ. ಆದರೆ ಅವರ ರಾಹುಲ್ ಟೀಕೆ ಅರ್ಥ ಮಹತ್ವ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಟಿಎಂಸಿ ಸಂಸದೆ ಸಾಗರಿಕಾ ಘೊಷ್ ಅವರ ನಡೆಯಿಂದ.

ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್​ರ ಆಪ್ತ ಸಹಾಯಕ ಹಾಗೂ ಬಹುರ್ಚಚಿತ ‘ದ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟಲ್ ಪ್ರೈಮ್ ಮಿನಿಸ್ಟರ್’ ಕೃತಿಯ ಲೇಖಕ ಸಂಜಯ ಬಾರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಇತ್ತೀಚಿನ ಲೇಖನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ. ರಾಹುಲ್-ಖರ್ಗೆ ಜೋಡಿ ಸೋನಿಯಾ- ಸಿಂಗ್ ಜೋಡಿಯಂತಲ್ಲ, ಅದರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ ಪ್ರಭಾವಹೀನ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಬಾರೂ ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ನೇತಾರಿಕೆಗೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅರ್ಹರಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಹುಲ್ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಕ್ಕೂಟದ ಮುಖವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹಾಗೂ ಟಿಎಂಸಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರನ್ನು.

ಮಮತಾ ಬೃಹತ್ ಹಾಗೂ ಸಂಕೀರ್ಣ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿರುವುದರ ಜತೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಸರ್ವಸಮ್ಮತ ಹಾಗೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆಯೂ ಹೌದು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪಕ್ಷದ ನೇತಾರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಗಾಢ ಅನುಭವವಿದೆ. ಇದು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರದು. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವರು ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಮುಖವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಮತಾ. ಎರಡೂ ಅನುಭವಗಳ ಜತೆಗೆ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿರುವುದೂ ಅವರ ಇಂಡಿ ನೇತಾರಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾದದ್ದೇ.

ಸಂಜಯ ಬಾರೂ ಅವರ ಲೇಖನವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಸಾಗರಿಕಾ ಘೊಷ್ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟಕ್ಕೆ ಮಮತಾ ನಾಯಕತ್ವದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುವ ಅವರ ಟ್ವೀಟ್​ಗೆ ಪೀಠಿಕೆಯಾಗಿ ಪತಿ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ ಅವರ ವಾರದ ಹಿಂದಿನ ಮಾತನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ದೇಶದ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಒಳಸುಳಿಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು.

ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳು ಬಯಸಿದರೆ ತಾವು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಲು ಸಿದ್ಧ ಎಂದು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ 2019ರ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಮಮತಾರಿಂದ ಅಪಸ್ವರವೂ ಎದ್ದಿತ್ತು. ಆ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಕನಿಷ್ಠ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಮಮತಾ ನೇತೃತ್ವದ ಟಿಎಂಸಿ ತನ್ನ ಭದ್ರಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಿರುಕಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜಯಿಸಿತು ಸಹ. ಆ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ಗಳಿಕೆ ಶೂನ್ಯ.

ಟಿಎಂಸಿ, ಸಾಗರಿಕಾ ಘೊಷ್, ರಾಜ್​ದೀಪ್ ಸರ್ದೇಸಾಯಿಯವರ ನಡೆ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಯೋಜನೆಯ ಜಾಲ ಅನಾವರಣದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್​ನ ನಾಯಕನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಮ್ಮ ದೂರಗಾಮಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಸರಿಹೊಂದದು ಎಂದು ಕುಶಾಗ್ರಮತಿ ಮಮತಾ ತಿಳಿದೇ ರಾಹುಲ್ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಪಕ್ಷಗಳ ನಾಯಕನಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಬರಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಹುಲ್​ರ ಸ್ವಭಾವದ ಅರಿವಿದ್ದ ಅವರು ಈ ಯುವರಾಜ ತಾನಾಗಿಯೇ ತನ್ನನ್ನು ಅಪ್ರಸ್ತುತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಆ ಕಾಲವೇನೂ ದೂರವಿಲ್ಲ, ಅದಾದಾಗ ತಾನು ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ನೇತಾರಿಕೆಗೆ ಕೈಚಾಚಬಹುದು, ಆ ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಇಂಡಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಉಮೇದುವಾರರಾಗಬಹುದು ಎಂದೂ ಮಮತಾ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದಂತಿದೆ.

ತಮ್ಮ ದಾಳವನ್ನು ಉರುಳಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದ ಅವರಿಗೆ ಬಜೆಟ್ ಅಧಿವೇಶನದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಡೆನುಡಿಗಳು ಕಬ್ಬಿಣ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿವೆ. ಅವರು ರಾಜ್​ದೀಪ್-ಸಾಗರಿಕಾ ಜೋಡಿಯ ಮೂಲಕ ಸುತ್ತಿಗೆ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಲು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ಸ್ವಯಂಕೃತಾಪರಾಧಗಳೇ ಕಾರಣ. ಅವುಗಳನ್ನು ಲೇಖನದ ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸೋಣ.