ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿನ ವಾಯುವಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಏರ್ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಇಂಡೆಕ್ಸ್ (ಎಕ್ಯೂಐ) ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ 1300 ಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ದಿನದ 24 ಗಂಟೆಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎರಡನೆಯದು ಪ್ರತಿ 8 ಗಂಟೆಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಗಾಳಿಯ ಮಾದರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪರೀಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಬಗೆಯ 900 ಕೇಂದ್ರಗಳಿದ್ದು, ಉಳಿದವು ಎರಡನೇ ಬಗೆಯವು. ಮಾಪನ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಂಡ ಗಾಳಿಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಸಂವೇದಕಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂವೇದಕಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ಮೊನಾಕ್ಸೆಡ್, ನೈಟ್ರೋಜನ್ ಡೈಆಕ್ಸೆಡ್, ಸಲ್ಫರ್ ಡೈಆಕ್ಸೆಡ್ ಮತ್ತು ತೇಲಾಡುವ ಕಲ್ಮಶ ಅರ್ಥಾತ್ ಧೂಳಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತವೆ. ಸಂವೇದಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಬಗೆ. ಬೀಟಾ ಅಟೆನ್ಯುವೇಷನ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸುವ ಮೊದಲನೇ ಸಂವೇದಕ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಧೂಳು ಅಥವಾ ತೇಲುವ ಕಲ್ಮಶವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅನಿಲಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲ್ಮಶ ಮತ್ತು ಅನಿಲಗಳು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಂಕ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಯಾಂಪಲ್ನಲ್ಲಿರುವ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅಂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅನಿಲ ಅಥವಾ ಕಲ್ಮಶವೇ ವಾಯುವಿನ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಥಾತ್ ಎಕ್ಯೂಐಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಗಾಳಿಯ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಅನಿಲದ ಅಂಕ ನೂರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಮಶದ ಅಂಕ ಇನ್ನೂರು ಇದ್ದರೆ ಎಕ್ಯೂಐ 200 ಆಗುತ್ತದೆ. ವಾಯು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸೂಚ್ಯಂಕವನ್ನು 1ರಿಂದ 500ರ ಅಳತೆಗೋಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂಚ್ಯಂಕ 1ರಿಂದ 50ರೊಳಗಿದ್ದರೆ ಉತ್ತಮ, 61ರಿಂದ 100ರೊಳಗೆ ಸಾಧಾರಣ, 101ರಿಂದ 150 ಅಶಕ್ತರಿಗೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ, 151ರಿಂದ 200 ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ, 201ರಿಂದ 300 ಅಪಾಯಕಾರಿ, 300ರಿಂದ 500 ಅತಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ.