ನವದೆಹಲಿ: ವಂದೇ ಮಾತರಂ (Vande Mataram) ಅನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಅಧಿಕೃತ ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಆರು ಚರಣಗಳು ಇರಬೇಕೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತಾನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮಂಗಳವಾರ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಕೇತಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಚುನಾಯಿತ ಸರ್ಕಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರಲಿದ್ದು, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಮನಸಾಕ್ಷಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಹಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಪ್ರಜೆಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಎದುರಾಗಬಹುದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸಮ್ಮತಿಸಿದೆ.
ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯ ಕಾಂತ್ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಜೋಯ್ಮಲ್ಯ ಬಾಗ್ಚಿ ಮತ್ತು ವಿ. ಮೋಹನಾ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪೀಠವು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ತಡೆ ಕಾಯ್ದೆಗೆ (Prevention of Insults to National Honour Act) ತರಲಾದ 2026ರ ತಿದ್ದುಪಡಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪರಿಶೀಲನೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.
ಬಿಜೋಯ್ ಇಮ್ಯಾನುವೇಲ್ ಪ್ರಕರಣದ ಉಲ್ಲೇಖ!
1986ರ ಬಿಜೋಯ್ ಇಮ್ಯಾನುವೇಲ್ ವರ್ಸಸ್ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಕರಣದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪೀಠ ಸುಳಿವು ನೀಡಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 25 ಮತ್ತು 26ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಯಾರ ಮೇಲೆಯೂ ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಮನಸಾಕ್ಷಿ ಅಥವಾ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲಾ ಚರಣಗಳನ್ನು ಹಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ ಗಾಯಕ, ಲೇಖಕ ಹಾಗೂ ರಾಮನ್ ಮ್ಯಾಗ್ಸೆಸೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಟಿ.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯ ವಿಚಾರಣೆ ವೇಳೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆರು ಚರಣಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯ ಹೊರಡಿಸಿರುವ ಆದೇಶ ಹಾಗೂ ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಟಿ.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಅವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು.
ತಿದ್ದುಪಡಿಯು 1971ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 3 ಅನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು, ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಯ ಗಾಯನವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಡೆಯುವ ಅಥವಾ ಅಂತಹ ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಸಭೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಯಾರೇ ಆದರೂ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ, ಅಥವಾ ದಂಡ, ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ವಿಧಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕೃಷ್ಣ ಅವರ ಅರ್ಜಿಯು ಸಮಾನತೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದೆ. ಈ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮತ್ತು ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಭಾಗಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಆರು ಶ್ಲೋಕಗಳ ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದ ಕೋರ್ಟ್!
ಆದರೆ ಪೀಠವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಕೇತದ ರಾಜ್ಯದ ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರದ ನಡುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ರೇಖೆಯನ್ನು ಎಳೆದಿದೆ. ವಂದೇ ಮಾತರಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಏನೆಂಬುದನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಊಹಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ (ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ) ಸೇರಿದ್ದು ಎಂದು ಪೀಠ ಹೇಳಿದೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು ಸರ್ಕಾರದ ಹಕ್ಕಾಗಿದ್ದರೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ನೈಜ ಮನಸಾಕ್ಷಿ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆಗೆ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಪಾತ್ರವೇ ಪ್ರಮುಖವಾದುದು. ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ಹಾಡಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಆಕ್ಷೇಪವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾದ ಈ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಹೇಳಿದೆ.
ಸಾಹಿತ್ಯದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ತಾವು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೂ ಪೀಠ ಸೂಚಿಸಿದ್ದು, ಈ ವಿಚಾರಣೆಯ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೂ ನಾವು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಸಂವಿಧಾನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳಿದೆ.
ಏನಿದು ಬಿಜೋಯ್ ಇಮ್ಯಾನುವೇಲ್ ಪ್ರಕರಣ...?
ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಬಿಜೋಯ್ ಇಮ್ಯಾನುವೇಲ್ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಆ 1986ರ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಜೆಹೋವಾಸ್ ವಿಟ್ನೆಸಸ್ ಪಂಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೂವರು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿತ್ತು. ಅವರ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಅಂತಹ ಗಾಯನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಹಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಗೀತೆ ನುಡಿಸಿದಾಗ ಗೌರವದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಮನಸಾಕ್ಷಿಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಹಾಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದು ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಗೆ ಅಗೌರವ ತರಿದಂತಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಶಾಲೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅದು ಆಧಾರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತ್ತು.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಕೇತಕ್ಕೆ ಗೌರವ ನೀಡುವುದು ಬೇರೆ, ಅದನ್ನು ಹಾಡಲು ಬಲವಂತ ಮಾಡುವುದು ಬೇರೆ. ಈ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ವಂದೇ ಮಾತರಂ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಕಾನೂನಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಸುಳಿವು ನೀಡಿದೆ. ಅರ್ಜಿದಾರ ಟಿ.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಪರ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲ ಎಸ್. ಮುರಳೀಧರ್, ಹೊಸ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಎಂದರೇನು ಅಥವಾ ವಂದೇ ಮಾತರಂನ ಯಾವ ಆವೃತ್ತಿ (ಎರಡು ಚರಣವೋ ಅಥವಾ ಆರು ಚರಣವೋ) ಇದರಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದಾಗ ಈ ವಿಷಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಯಿತು.
1971ರ ಮೂಲ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಎಂಬ ಉಲ್ಲೇಖವೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯವು ನೀಡಿರುವ ಎಲ್ಲಾ 6 ಚರಣಗಳನ್ನು ಹಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜನರ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಕೀಲ ಮುರಳೀಧರ್ ವಾದಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ರೂಢಿಯಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೀತೆ ಎಂದರೆ ಅದು ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಎಂದೇ ಎಲ್ಲರೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಹೇಳಿತು.
ಕಳೆದ 80 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂನ ಮೊದಲ ಎರಡು ಚರಣಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಆರು ಚರಣಗಳನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವಕೀಲ ಮುರಳೀಧರ್ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಕೇತಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ ಹೊರತು ಬಲವಂತದಿಂದಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಪೀಠ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಕೋರ್ಟ್ ಕೆಲಸವಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಹಾಡದಿದ್ದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಅಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿತು.
ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲೇನಿದೆ...?
ವಂದೇ ಮಾತರಂನ ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಚರಣಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿಯರ ಉಲ್ಲೇಖವಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹಾಡಿಸುವುದು ಹಿಂದೂಯೇತರರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯತೀತತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಗೃಹ ಸಚಿವಾಲಯದ ಸರಕಾರಿ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ ಜನರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಿಚಾರಣೆ ವೇಳೆ ಸಂಸತ್ತಿನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಾಲಿಸಿಟರ್ ಜನರಲ್ ತುಷಾರ್ ಮೆಹ್ತಾ ಅವರು ನಕ್ಸಲೈಟ್ಗಳು ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ವಕೀಲ ಮುರಳೀಧರ್ ತೀವ್ರ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧದ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತವರಿಗೂ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಪೀಠ, ಈ ಅರ್ಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಎರಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೂಚಿಸಿ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿತು(ಏಜೆನ್ಸೀಸ್).
