ಕರಿಮೆಣಸು, ಹಿಪ್ಪಲಿ,ಶುಂಠಿ, ಜೀರಿಗೆ ಮುಂತಾದ ಸಂಭಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಔಷಧೀಯ ಗುಣವಿದೆ. ದೇಹದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ಸರ್ವೆಸಾಮಾನ್ಯ. ಹಾಗೆಂದು ಅತಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಶರೀರದ ರೋಗದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಇವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ದೇಹಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವೆನ್ನುವ ಯಾವುದೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಸ್ತುವಾದರೂ, ದೇಹದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವದಿಂದ ಇವುಗಳ ಬಳಕೆ, ಬಳಕೆಯ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗೆಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ದೇಹಪ್ರಕೃತಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯಿದ್ದರೆ ಔಷಧಿಯು ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು. ರೋಗಮುಕ್ತರಾಗಬಹುದು. ಹೀಗೆಯೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ನೀತಿಸೂತ್ರಗಳಿವೆ. ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ನಂಬಿಕೆ, ಮತ-ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿವೆ. ನಡೆಯಲು ಹೊರಟವನು ತಾನು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಣನಾಗಬೇಕು. ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ನಡೆದು ನೋಡೋಣ, ಸರಿ ಹೊಂದದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಾರಿಗೆ ಹೊರಳೋಣ ಎನ್ನುವ ಅತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಸರಿಯಲ್ಲ. ದಾರಿ ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲೇ ಆಯುಷ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಾ ಗುರಿ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ದಾರಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಾಗಬಹುದು, ಜಡವಾಗಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪುವ, ಆಸಕ್ತಿ-ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಪೂರಕವಾದ, ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ನೀತಿಸೂತ್ರವನ್ನು ಅರಿತು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬದುಕಿನ ಬೇನೆ- ಬೇಸರ, ನೋವು- ನಿರಾಶೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಬಲ್ಲ ಮತ-ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಗುರು-ಹಿರಿಯರು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಜೀವನ ನೀತಿ,ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಪೊಳ್ಳಲ್ಲ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದು, ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಸದಾಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶ-ಜನಾಂಗ
