ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಗೀತದಲ್ಲೂ ಮಹಾ ಮಹಿಮರು ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಗಾಯನ, ವಾದನದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವರಿದ್ದಾರೆ. ಅದೂ ಸರಳ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರೂ ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಮಾರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಭಾವವಿದೆ. ಧ್ಯಾನವಿದೆ. ಏಕಚಿತ್ತವಾಗಿ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ‘ಓಂ’ ಅಂದರೆ ಸಾಕು, ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಅ ಉ ಮ’ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿದ ಸಂಗೀತವಿದೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಸಾ..... ಎನ್ನುತ್ತ ‘ಸಾ’ಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಂತೆ ಸಂಗೀತದಿಂದಲೂ ದೇವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬಹುದಂತೆ. ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯೇ ಹಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಸಂತರು ಆಗಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ತಾನಸೇನ, ಮೀರಾಬಾಯಿ, ಕಬೀರ, ಪುರಂದರ ದಾಸರು, ಕನಕದಾಸರು, ತ್ಯಾಗರಾಜರು, ಸೂರದಾಸರು, ರಾಮಾನುಜರು, ಅಣ್ಣಮಯ್ಯ, ಶಂಕರರು, ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯರು, ಫಂಡರಪುರ ವಿಠ್ಠಲ, ಬಸವಣ್ಣ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ... ಹೀಗೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಹಾಮಹಿಮರಿಗೆ ಸಂಗೀತ ಭಗವಂತನ ಸನಿಹ ಹೋಗಬಹುದಾದ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ. ಎಲ್ಲ ಮಹಾಪುರುಷರು ಸಂಗೀತದಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡವರೇ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಅವರು ಸ್ವತಃ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ವೀಣೆ ನುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಗುರುಗಳ ಗುರು ವಿಜಯೇಂದ್ರ ತೀರ್ಥರು. ಅವರು ಅರವತ್ನಾಲ್ಕೂ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನೂ ಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರಂತೆ. ಅವರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ, ಹಿಂದುಸ್ತಾನಿ ಸಂಗೀತಗಳೆರಡೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ತಾನಸೇನ್, ಬೇಜು ಬಾವರೆ, ಬಡೇ ಗುಲಾಂ ಅಲಿ ಖಾನ್, ಅಬ್ದುಲ್ ಕರೀಂ ಖಾನ್, ಸವಾಯಿ ಗಂಧರ್ವ, ಭೀಮಸೇನ್ ಜೋಶಿ, ಎಂ. ಎಸ್, ಸುಬ್ಬುಲಕ್ಷಿ್ಮೕ, ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲಾ ಖಾನ್, ಬಾಲಮುರಳೀಕೃಷ್ಣ, ಕುಮಾರ ಗಂಧರ್ವ, ಗಂಗೂಬಾಯಿ ಹಾನಗಲ್, ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಮನ್ಸೂರ್ , ಬಸವರಾಜ ರಾಜಗುರು, ಅರ್ಜುನ ಸಾ ನಾಕೋಡ್ ಇಂಥ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುಮಾಡಲು ಕಾರಣ ಸಂಗೀತದ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿ. ನಾನು ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅಂದರೆ ಅದು ನನ್ನದಲ್ಲ, ಸಂಗೀತದ ಶಕ್ತಿ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ದಾಸಪರಂಪರೆಯ ಪುರಂದರರು, ಕನಕದಾಸರು ಮೊದಲಾದವರೆಲ್ಲ ಸಂಗೀತದಿಂದ ದೇವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬಹುದೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.
