ಅದು 1980-81ರ ಸಮಯ. ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ ಹಾಗೂ ಗುರುಗಳಾದ ಸುಂದರನಾಥ ಸುವರ್ಣ ಅವರು ಅಂಬರೀಷ್ರ ‘ಗಜೇಂದ್ರ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲು, ಸಹ-ನಿರ್ದೇಶಕ ಡಿ.ಬಾಬು ಬಳಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ, ನನ್ನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನೊಂದು ನಡೆದು ಬರುವಾಗ ಕೆಂಚಾಂಬ ಲಾಡ್ಜ್ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ವಿಷಯ ಕೇಳಿ, ‘ನಿನಗೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಒಬ್ಬರೇ, ಅದು ರಾಯರು’ ಎಂದರು. ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ತುಳಸಿಕಟ್ಟೆ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಕಂಡು, ‘ಮಗನೇ ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಆಗಬೇಕು ಅಂದರೆ ರಾಯರ ಬಳಿ ಹೋಗು’ ಎಂದು 500 ರೂ. ಕೊಟ್ಟರು. ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಮತ್ತೇನೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಮಂತ್ರಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೊಗಿ, ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಪ್ರತಿದಿನ ರಾಯರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದೆ. ಬಳಿಕ ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾದ ತಕ್ಷಣ ಕೆ.ವಿ.ಜಯರಾಮ್ ಅವರ ‘ಶ್ವೇತಗುಲಾಬಿ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಖಳನಟ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಲಾಗದ ರಾಯರ ಪವಾಡ ನಡೆದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಳ್ಳಿ ಹುಡುಗ ನವರಸನಾಯಕನಾದೆ. ಮುಂದೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಪರಿಮಳ ಮದುವೆಯಾದ ಬಳಿಕವೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಂತ್ರಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಆಗ ಸಿಕ್ಕ ಸಂತರೊಬ್ಬರು ಪರಿಮಳಗೆ ‘ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧಕನಾಗುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ರಾಯರ ಕಾರುಣ್ಯವೇ ಹಾಗೆ. ರಾಯರನ್ನು ಅನನ್ಯವಾಗಿ ನಂಬಿ ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ ಉಳಿದರೆ ಬೇಡಿದ್ದು ನೀಡುವ ಕಾಮಧೇನು.
