‘ಜೇಮ್ಸ್’, ಪುನೀತ್ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಾಯಕನಾಗಿ ನಟಿಸಿದ ಕೊನೆಯ ಚಿತ್ರ. ಒಬ್ಬ ಆಕ್ಷನ್ ಹೀರೋಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದಂತಹ ಚಿತ್ರ. ಒಬ್ಬ ಮಾಸ್ ಹೀರೋನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳನ್ನು ಖುಷಿಪಡಿಸುವಂತಹ ಚಿತ್ರ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಏನೇನು ಸರಕು ಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ದೇಶಕ ಚೇತನ್ ಕುಮಾರ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಅವರು ಮೂರು ಪಕ್ಕಾ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದವರು. ಈ ಬಾರಿ ಅವರು ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕ್ಷನ್ ಇದೆ. ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್ ಇದೆ. ದೇಶಪ್ರೇಮ, ಸ್ನೇಹ, ಮಾಫಿಯಾ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಇನ್ನು, ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸುವಂತಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದ್ದೂರಿತನ ಇದೆ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾಫಿಯಾದ ಕಥೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಕಥೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿ ಫ್ರೇಮ್ಲ್ಲೂ ರಿಚ್ನೆಸ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅಳತೆಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಇದೆ, ಮಾತೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಇಲ್ಲಿ ಮಾತು ಕಡಿಮೆ, ಆಕ್ಷನ್ ಜಾಸ್ತಿ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಾಯಕನಿಗೆ ಮಾತು ಕಡಿಮೆಯೇ. ಆ ಪಾತ್ರವೇ ಹಾಗಿದೆ. ಮಾತು ಕಡಿಮೆ, ಕೆಲಸ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುವಂತಹ ಪಾತ್ರ ಅದು. ಮಾತನ್ನು ಪುನೀತ್ಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಶಿವರಾಜಕುಮಾರ್ ಆಡಿದರೆ, ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಪುನೀತ್. ಈ ತರಹದ್ದೊಂದು ಪಾತ್ರ ಅವರು ಇಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಡೆದಾಟದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಂತೂ ಪುನೀತ್ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಖುಷಿಪಡಬೇಕು. ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಪುನೀತ್ ಮಾತ್ರ. ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ಪಾಲು ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ ಸ್ವಾಮಿ ಗೌಡ, ಸಂಕಲನಕಾರ ದೀಪು ಎಸ್. ಕುಮಾರ್, ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಚರಣ್ ರಾಜ್, ಸಾಹಸ ನಿರ್ದೇಶಕರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಪುನೀತ್ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಒಂದು ಫೈಟ್ ಮತ್ತು ಹಲವು ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿರುವುದು ನಿರ್ದೇಶಕ ಚೇತನ್ ಜಾಣ್ಮೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
