ಯುವಾಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಬೆಚ್ಚಿದ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ ಯುವಾಕ್ರೋಶ ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಈಗ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಣದ ದುರ್ಬಳಕೆ, ಚುನಾವಣಾ ನಿಯಮಗಳ ತಿರುಚುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಜನವಿರೋಧಿ ರಾಜಕಾರಣದ ವಿರುದ್ಧ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು, ಅದರಲ್ಲೂ ಜೆನ್​ಜೀ ಯುವಸಮೂಹ ಸಿಡಿದೆದ್ದಿದೆ. ಭ್ರಷ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಳಿಸಿದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನನ್ನು ಸಂಸತ್ತು ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ಯುವಕರು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಸತ್​ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದ್ದ ದುಬಾರಿ ಮನೆ ಭತ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ತೀವ್ರ ಜನಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂಪಡೆದಿದೆ.

ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಲು ನಿರಂಕುಶ ಆಡಳಿತದ ಪರಂಪರೆ, ರಾಜಕೀಯ ವಿಕೇಂದ್ರೀಕರಣ, ದುಬಾರಿ ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪೊಲೀಸರು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಲೈವ್​ ಸ್ಟ್ರೀಮಿಂಗ್​ ಮೇಲೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರಲಾಗಿದೆ.

ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸುಹಾರ್ತೊ ಅವರ 31 ವರ್ಷಗಳ (1967-1998) "ನ್ಯೂ ಆರ್ಡರ್​' ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಒಳಸಂಚು ಮತ್ತು ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತ (ಇಂಡೋನೇಷ್ಯನ್​ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ KKN: Korupsi, Kolusi, Nepotisme) ಆಡಳಿತದ ಅಂಗವಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆದು ಬಂತು. 1998ರ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವು ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದ ಮೇಯರ್​ಗಳು, ಗವರ್ನರ್​ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನಾಯಕರ ಹಂತಕ್ಕೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಕೆಳಹಂತದ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ವೇತನ ಇದ್ದು, ಸಂಕೀರ್ಣ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ನಾಗರಿಕ ಸೇವೆಗಳಿಗೂ ಲಂಚ ಪಡೆಯುವುದು ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾವಿಗಳಿಂದ ಹಣ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಪರವಾನಗಿ, ಗುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ನೀತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ "ಉಪಕಾರ' ತೀರಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ನಂಟು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಭೂಮಿ ಮಂಜೂರಾತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಲಂಚಾವತಾರ ನಡೆದಿದೆ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಪೊಲೀಸ್​ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಬೇರೂರಿದೆ.

ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಬೋವೊ ಸುಬಿಯಾಂತೊ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಹುದ್ದೆ ಇಲ್ಲ; ದೇಶದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅಧ್ಯಕ್ಷರು: ಪ್ರಬೋವೊ ಸುಬಿಯಾಂತೊ

ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರು: ಗಿಬ್ರಾನ್​ ರಕಾಬುಮಿಂಗ್​ ರಾಕಾ (ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜೋಕೋ ವಿಡೋಡೋ ಅವರ ಪುತ್ರ)

ಪ್ರಬೋವೊ ಸರ್ಕಾರವು ಯುವಜನತೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ದ್ವಿಮುಖ ನಿಲುವಿನಿಂದ (ರಣಾತ್ಮಕ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮತ್ತು ಬಿಗಿ ಕ್ರಮ) ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ನಂತರ ಸರ್ಕಾರವು ಜನಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳ ಅಕ್ರಮ ಆಸ್ತಿ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಸೂದೆಯನ್ನು (Asset Forfeiture Bill) ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡಾಗ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಅಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಸರ್ಕಾರ, ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಂಸತ್​ಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಚೋದನಾತ್ಮಕ ಕಂಟೆಂಟ್​ ಅನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಡಿಜಿಟಲ್​ ನಿಗಾ ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೆ ಬದ್ಧ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಸರ್ಕಾರದ ಕ್ರಮಗಳು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟದ ತೇಪೆ ಕೆಲಸಗಳಷ್ಟೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮೂಲಭೂತ ಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ರಾಜಧಾನಿ ಜಕಾರ್ತಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸತ್​ ಭವನ (DPR), ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಭವನ ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಗ್ರಹ ಆಯೋಗದ (KPK) ಕಚೇರಿಗಳ ಮುಂಭಾಗ ಬೃಹತ್​ ರ್ಯಾಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಧರಣಿಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಯೋಗ್ಯಾಕರ್ತಾ ಮತ್ತು ಬಂಡುಂಗ್​ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಒಕ್ಕೂಟಗಳು ಬೀದಿಗಿಳಿದಿವೆ. ಪೂರ್ವ ಜಾವಾ, ಸುಮಾತ್ರಾ ಹಾಗೂ ಸುಲವೆಸಿ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಹರಡಿವೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರಾಜಕೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಟಿಕ್​ಟಾಕ್​, ಇನ್​ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್​ ಮತ್ತು ಎಕ್ಸ್​ ಮೂಲಕ ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಮಕ್ಕಳ ಅದ್ದೂರಿ ಜೀವನಶೈಲಿ ಹಾಗೂ ಸ್ವಜನಪಕ್ಷಪಾತವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಯುವಕರು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. "ಒನ್​ ಪೀಸ್​' ಅನಿಮೆಯ "ಸ್ಟ್ರಾವ್​ ಹ್ಯಾಟ್​' ಧ್ವಜವನ್ನು ಶೋಷಣೆ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಿ, ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಯುವಕರನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೋರಾಟದ ನೇತೃತ್ವವು ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಎನ್​ಕ್ರಿಪ್ಟ್​ ಮಾಡಿದ ಮೆಸೇಜಿಂಗ್​ ಆ್ಯಪ್​ಗಳ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು, ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಿಸಲು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಂಸ್ಥೆಯೇ Komisi Pemberantasan Korupsi (KPK). ಈ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿರ್ಮೂಲನಾ ಆಯೋಗವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿರುವುದು ಜನರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿಸಿದೆ. 2002ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಕೆಪಿಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೆಪಿಕೆ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಅದರ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿದವು. ಲಂಚ, ಭೂ ತೆರಿಗೆ ಅಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ನೇಮಕಾತಿ ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಾಂತೀಯ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಸಚಿವಾಲಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಇತ್ತೀಚಿನ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಪಿಕೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸುಹಾರ್ತೊ ಅವರ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಪತನಗೊಂಡ ನಂತರ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪೊಲೀಸ್​ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಿಕ್ಯೂಷನ್​ ಇಲಾಖೆಗಳು ವಿಫಲವಾದವು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ಮೇಘಾವತಿ ಸುಕರ್ಣೊಪುತ್ರಿ ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಪಿಕೆ ಅನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು. 2003ರ ಡಿಸೆಂಬರ್​ನಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡಿತು. ಕೆಪಿಕೆಯು ಒಬ್ಬ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನೊಳಗೊಂಡ 5 ಸದಸ್ಯರ ನಾಯಕತ್ವ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇವರನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನ ಅನುಮೋದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು 4 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಗೆ ನೇಮಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. 2019ರ ಕಾನೂನು ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ನಂತರ ಕೆಪಿಕೆಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಲು 5 ಸದಸ್ಯರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಮಿತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು.

2019ರಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತು ಕೆಪಿಕೆ ಕಾನೂನಿಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದ ನಂತರ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರ ಶ್ರೇಣಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣಗಳ ತನಿಖೆಗೆ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣಾ ಮಂಡಳಿಯ ಅನುಮತಿ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚಳವಳಿಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿವೆ.