ಅನ್ನವಿರುವ ತನಕ ಪ್ರಾಣ. ಅದಕ್ಕೆ ಅನ್ನವೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವರೂಪವು. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು, ಶಿವಪ್ರಸಾದದ ಘನವಕಂಡು ಮನವು ಹಿಗ್ಗಿ ಪರಮ ಪರಿಣಾಮದೊಳಗೋಲಾಡಬೇಕು. ಇದರ ಬೇಧವನರಿಯ ಬಲ್ಲಾತನೆ ಅಚ್ಛಪ್ರಸಾದಿಯಂದರು ಜೇವರ್ಗಿಯ ಷಣ್ಮುಖ ಶಿವಯೋಗಿ ಗಳು. ಇದೇ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಮೊಗ್ಗೆಯ ಮಾಯಾದೇವರು ತಮ್ಮ ಶತಕತ್ರಯದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಸಾದಿ ಸ್ಥಳ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕಾ ದರೆ, ಲಿಂಗಮುಖಾರ್ಪಣೀಯ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಮನಸು ಕರಣಂಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಯ, ವಾಚಾ, ಮಾನಸಿಕ, ಕ್ರಿಯಾ ಸಂಗತವಾಗಿ ಸಾವಧಾನ ಮತ್ತು ಸುವಿವೇಕದಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ತತ್ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಭೋಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಬಳಿ ಕಾಸ್ಥಲ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿಪ್ಪುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಂಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಶಿವಧ್ಯಾನ ಶಿವಶರಣ ರನ್ನು ನೆನೆಯತ್ತಿರಬೇಕು. ಅಂದಾಗ ಪ್ರಸಾದ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುವುದು. ಸಮಸ್ತರೂ ಪ್ರಸಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಡೆದು ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
