

ಇವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ನಂತರವೂ ಈ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಜನತೆಗೆ ಉಪಕಾರ ಆಗುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ಆತನಿಗೆ ಅದರ ಪುಣ್ಯವು ಲಭಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು. ಇದೇ ರೀತಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಧರ್ಮದ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸಿ, ಆತನನ್ನು ವಿದ್ವಾಂಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಧರ್ಮದ ಜ್ಞಾನ ನೀಡುವಂತಹ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ರಚಿಸಿದರೆ, ಅದರ ಪುಣ್ಯವು ಮೃತ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು, ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಾಗಿ ಆತನ ಮಕ್ಕಳು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರೂ, ಸತ್ಯಸಂದರೂ ಆದರೆ ಅವರು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲಿರುವ ತನಕ ಆ ತಂದೆಗೆ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮಕ್ಕಳು ನಾಳೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿ, ನೀಚ ಭಾವನೆಗಳ ನಿರ್ವಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದೂ ವಾದಿಸಬಹುದು.