‘ನಮಗೆ ಭಗವಂತನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಖಂಡಿತ ದೊರೆಯದು. ನಮ್ಮ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಈ ಜೀವನದ ಕಷ್ಟಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂಥವರಿಗೆ ಶ್ರೀರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಸಮಾಧಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದುಗುಡವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ‘ಮಹಾಶಯರೇ! ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಭಗವಂತನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?’ ಆಗ ಪರಮಹಂಸರು, ‘ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ, ಆದರೆ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಸರ್ವದಾ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಸಾಧುಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು. ಆತನಿಗಾಗಿ ಅಳಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನ ಕಲ್ಮಶಗಳೆಲ್ಲ ತೊಳೆದುಹೋದ ಮೇಲೆ ಆತನ ದರ್ಶನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಮಣ್ಣು ಹಿಡಿದ ಸೂಜಿಯ ಹಾಗೆ, ಭಗವಂತ ಚುಂಬಕದ ಹಾಗೆ. ಮಣ್ಣು ತೊಳೆದುಹೋಗುವವರೆಗೂ ಸೂಜಿ ಚುಂಬಕದೊಡನೆ ಐಕ್ಯವಾಗಲಾರದು. ಸೂಜಿಯ ಮಣ್ಣು ಎಂದರೆ; ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಪಾಪಬುದ್ಧಿ. ಮಣ್ಣು ತೊಳೆದುಹೋದೊಡನೆಯೇ ಸೂಜಿಯ ಚುಂಬಕ ಎಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ತಶುದ್ಧಿಯಾಯಿತು ಎಂದರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ದೊರೆತುಬಿಡುತ್ತದೆ.’ ‘ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಸಾಧುಸಂಗ, ಅಳುತ್ತ ಅಳುತ್ತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಆಗಾಗ ನಿರ್ಜನವಾಸ ಇವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು...’ - ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರು ಸಂಸಾರಿಗಳಿಗೆ ಸರ್ವರೀತಿಯ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡುತ್ತ, ಭಗವದ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕರ ಮನಸ್ಸು ಸಾಧನೆಯತ್ತ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸೂಜಿಯ ಉದಾಹರಣೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ - ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿ, ಶುಭ್ರವಾಗಿಸಿದಾಕ್ಷಣ ಭಗವಂತನ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದ ಪರಮಹಂಸರು ಭಕ್ತರನ್ನು ದುಗುಡಗಳಿಂದ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
