ಕೃಷಿಕ್ಷೇತ್ರ ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಿರುವಂಥದ್ದೇ. ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಬೆಲೆ ಸಿಗದಿರುವುದು, ಸೂಕ್ತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊರತೆ, ಆಗಾಗ ಕಾಡುವ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಿಕೋಪಗಳು, ಹೀಗೆ ಸರಣಿ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಹೊಸಪೀಳಿಗೆ ಕೃಷಿಯಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೃಷಿ ವಿಧಾನ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆಗೆ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕೆಲ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಬಳಕೆ ಮೀತಿಮೀರಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಆಗಾಗ ಕೃಷಿತಜ್ಞರು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಆ ಕಡೆ ಜಾಣಕಿವುಡು ತೋರಲಾಯಿತು. ರೈತರ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ಇದರಿಂದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಮಾದರಿಯತ್ತ ಒಲವು ಬೆಳೆಯಿತು. ಆದರೆ, ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಇಳುವರಿ ಕಡಿಮೆ, ಬೆಳೆ ಕೈಗೆ ಬರಲು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಕಾಯಬೇಕು ಎಂಬೆಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದು, ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಬಳಕೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
