ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರಿಗೆ ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ಈ ತೆರನಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ: ಸ್ವಾಮಿ, ಇಡೀ ಜೀವನವೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರಬೇಕೆ? ರಾಮಕೃಷ್ಣರು: ಇಲ್ಲ, ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಸೊಂಟ ಕಟ್ಟಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಅಷ್ಟು ಶ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ದೋಣಿ ಅಲೆ, ಬಿರುಮಳೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಅಥವಾ ನದಿ ತಿರುವಿನ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೊಗಬೇಕಾಗಿರುವುದೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ದೋಣಿ ನಡೆಸುವವ ಎದ್ದು ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಲಗೆಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ, ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಭಯಾನಕ ತಿರುವು, ಬಿರುಗಾಳಿ, ಬಿರುಮಳೆ, ಅಲೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿಯಾದ ನಂತರ ಅಷ್ಟು ಶ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ತಿರುವನ್ನು ಹಾದು ನಂತರ ಅನುಕೂಲಕರವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಲಗೆಯನ್ನು ನೆಪ ಮಾತ್ರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಬಳಿಕ ದೋಣಿಯ ಪಟವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ ತಂಬಾಕು ಸೇದಲು ಸಿದ್ದನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ತೆರನಾಗಿ ಸಾಧಕ ಕಾಮ-ಕಾಂಚನಗಳ ಭಯಾನಕ ಬಿರುಗಾಳಿ, ಬಿರುಮಳೆ, ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿದರೆ, ಅಂದರೆ ಆಗ ಅವನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ, ಶಾಂತಿ ಲಭ್ಯ!’
