ಅಪ್ಪನ ಆ ಗಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿ, ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಮಕಾರದ ಸ್ಪರ್ಶ, ಅಣ್ಣನ ಮುದ್ದಾದ ಕಿರಿಕಿರಿ, ತಂಗಿಯ ನವಿರಾದ ನಗು. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಭೀಕರ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆ ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತೆ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಆ ಕ್ಷಣಗಳು, ಆ ನೆನಪುಗಳು ಅವಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ದಿಯಾ, ಸೇನಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹದಿನೈದನೆಯ ವಾರ್ಡ್ನ ಆ ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಅರಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸೇನಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನರ್ಸ್ ಆಗಿ ಸೇರಿ ಇದು ಆಕೆಯ ಮೂರನೇ ದೀಪಾವಳಿ.... ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ, ಅವಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ದೀಪವಿರಲಿಲ್ಲ, ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ದೀಪಾವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನ ಕೈತುತ್ತು, ಅಪ್ಪನ ತಮಾಷೆಗಳು, ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯರ ಜೊತೆ ಪಟಾಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ನೂರಾರು ನೆನಪುಗಳು ಹೃದಯವನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ದೀಪಾವಳಿ ಎಂದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಕರಾಳ ನೆನಪುಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು.
